เลี่ยงสายตาของเขา บนหน้าผากมีเหงื่อละเอียดผุดขึ้นมาเต็มไปหมดหลังจากชั่วขณะหนึ่ง!เขาก็นั่งลงที่พื้นอย่างห่อเหี่ยว สีหน้าซีดเผือดอย่าไร้ที่เปรียบวิญญาณของเขาไม่อยู่กับเนื้อกับตัวนานแล้ว ส่ายหัวอย่างแรงที่สุด ในปากพึมพำกับตัวเอง :“ทำไมข้าถึงดมไม่ออก? เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้ นี่นี่จะเป็นไปได้อย่างไรล่ะ? นี่ต้องมีตรงไหนผิดพลาดเป็นแน่…….”หญิงสารเลวผู้หนึ่งเท่านั้น เขาจะประลองฝีมือไม่ชนะได้อย่างไร?ดังนั้นเขาจึงรีบจ้องมองทางหลานเยาเยาอย่างโหดเหี้ยม“ต้องเป็นเจ้าแน่ เป็นเจ้าผสมของที่ไม่ใช่วัสดุปรุงยา ดังนั้นข้าถึงได้ดมไม่ออกไม่เช่นนั้น ด้วยจมูกที่ว่องไวกว่าสุนัขของข้าจะดมออกมาไม่ได้ได้อย่างไร?เจ้าผู้หญิงสารเลวผู้นี้ จิตใจโหดร้ายยิ่งนักนะ เพื่อจะชนะข้า คิดไม่ถึงแม้จะเป็นวิธีที่ตํ่าช้าเช่นนี้ก็ล้วนทำออกมาได้ พวกเจ้าทุกคนว่าใช่หรือไม่?”ประโยคสุดท้ายของเขา เห็นได้ชัดว่าพูดกับบรรดาผู้คนที่อยู่ด้านหลัง161
“เคยพบคนเลวทำผิดแต่ฟ้องร้องก่อน ยังไม่เคยพบเห็นคนอ่อนแอไร้พลังเช่นเจ้านี้ฟ้องร้อง ภายใต้สายตาของทุกคน เจ้าคิดว่าวิธีการพูดเช่นนี้ของเจ้าจะสามารถยืนหยัดได้หรือ?เดาไม่ออก เช่นนั้นก็คือเจ้าแพ้แล้ว อยากตุกติก? ผลลัพธ์ที่ตามมาร้ายแรงมากเจ้าต้องคิดให้กระจ่าง”เห็นชายอัปลักษณ์วัยกลางคนหมดคำจะพูด นางก็เคาะโต๊ะเบาๆครั้งหนึ่ง กล่าวต่อ :“ในเมื่อเจ้าแพ้แล้ว เช่นนั้นขาก็ต้องการให้เจ้า……”แค่นางเริ่มพูด ก็ได้ย
