้?อีกฝ่ายเป็นเสด็จอา อีกฝ่ายเป็นเทพธิดาที่เคารพนับถือ——จวนอ๋องเย่ในห้องบรรทมของอ๋องเย่ เสียงหัวเราะที่คล้ายกับเสียงหมูร้องดังออกมาจากห้องบรรทมเมื่อตั้งใจฟัง เจ้าของเสียงนั้นดูคล้ายกับคุณชายผู้สง่างามที่ไม่ขุ่นเคืองไม่โกรธและสงบนิ่งต่อทุกสิ่งมาโดยตลอด——คุณชายเหลียงเฉินแต่ทว่า!บรรยากาศในห้องบรรทมมีความอึดอัดเล็กน้อยเย่แจ๋หยิ่งมองดูโม่เหลียงเฉินที่ถือถุงเลือดเอาไว้แล้วจิ้มไปโดยตรงอย่างเย็นชาแถมยังจิ้มไปด้วยหัวเราะไปด้วย ไม่รู้ว่าเขาถูกซ้อมจนเหมือนไอ้หัวหมู(หน้าโง่) เวลาหัวเราะขึ้นมาแล้วน่าเกลียดมากงั้นหรือ?91
หลังจากที่ถูกเย่แจ๋หยิ่งชำเลืองมองครู่หนึ่ง โม่เหลียงเฉินก็หยุดเสียงหัวเราะลงทันที“อ่ะแฮ่มๆ!”เขากระแอมไอขึ้นมาเบาๆ วางสีหน้าให้ตรง:“ท่านอ๋อง ท่านก็ช่างไร้นํ้าใจเกินไป เรื่องดีๆเช่นนี้ ทำไมไม่บอกข้าก่อน ถ้าหากไม่ใช่ว่าวันนี้ข้าจะตามท่านไปให้ได้ ท่านไม่คิดจะบอกข้าเลยใช่ไหม?รีบบอกมา ถ้าหากข้าไม่รู้ ท่านคิดจะปิดบังข้าไปถึงเมื่อไหร่”โม่เหลียงเฉินแอบคิดในใจ โชคดีที่วันนี้ตามไปอย่างหน้าด้านๆ ถ้าไม่เช่นนั้น ก็ไม่ได้เห็น ภาพเย่แจ๋หยิ่งอับอาย(หน้าแตก)เช่นนี้แล้วใครจะรู้……เย่แจ๋หยิ่งฮึออกมาอย่างเย็นชา ยังคงมองเขาด้วยสายตาเย็นชา กล่าวออกมาโดยที่หน้าไม่แดงใจไม่เต้นแรง(สงบมาก):“นางบอกว่า กลัวเจ้าจะแสดงไม่เป็น”เย่แจ๋หยิงจะไม่พูดเด็ดขาดว่า เขาต้องการจะมีความลับที่เหมือนกันกับหลานเยาเยาถึงไม่คิดจ
