ไป พ่อบ้านและตาแก่สองสามคนก็เดินเข้ามา พูดคุยกันถึงเรื่องราวบางอย่าง หลังจากนั้นพ่อบ้านก็เอ่ยขึ้นว่า:“ท่านจับเชลยศึกไว้สองสามพันคนใช่ไหม?”“อื้ม!ปล่อยพวกเขาไว้ยังมีประโยชน์อย่างอื่นอยู่”“แต่ว่าคนมากมายเป้าหมายใหญ่เกิน ปล่อยพวกเขาไว้อาจสร้างหายนะได้ นี่มันไม่ดีต่อสำนักหงอี และก็กับท่าน”พ่อบ้านเตือนอย่างเหมาะสม33
“วางใจได้ ข้าจัดการพวกเขาไปอยู่ที่อื่น”เมื่อเห็นว่าหลานเยาเยามีการเตรียมการอย่างถี่ถ้วน พ่อบ้านก็พยักหน้าและไม่ได้ไปถามอะไรนางอีก แต่ถอนหายใจออกมา“เจ้าสำนัก ท่านโตแล้วจริงๆ หากใต้เท้าเย่นได้มาเห็นท่านตอนนี้ จะต้องยินดีเป็นอย่างมากแน่ๆ”“ตาเฒ่าเย่นจะมาเจอข้าเมื่อไหร่? เขามักจะทำตัวลึกลับ อยากจะเจอเขาสักครั้งก็ยากลำบาก”ไม่ได้เจอนานแล้ว คิดถึงตาเฒ่าเย่นจริงๆ……
34
