นหลัง แล้วส่งให้หลานเยาเยา“กินเถอะ! รองท้องก่อน”31
“ใช่ๆๆ ยังมีพวกเราอีก ข้าเตรียมผลไม้ เม็ดแตงโม แล้วก็ยังมีขาหมูที่เจ้าชอบที่สุดอีก”หลานเยาเยาที่เดิมทีหิวจนท้องร้อง เมื่อเห็นเหล่าตาแก่ต่างเอาของที่นางชอบกินมา ก็ยิ้มขึ้นมาอย่างดีใจก็รู้อยู่แล้ว ว่าตาแก่หน่ะดีกับนางที่สุด“ได้ ข้าจะกินให้หมด ข้าชอบกินทั้งหมด”หลังจากนั้นไม่นานหลานเยาเยาก็กำลังกินอย่างออกรส ส่วนเหล่าตาแก่ก็บินออกประตูไปอย่างรวดเร็วนางอดไม่ได้ที่จะยกมุมปากขึ้นตาแก่เหล่านี้ กลัวว่านางจะเผยความลับคาดว่าตอนนี้คงกำลังมุ่งไปที่หมู่บ้าน เพื่อไปดูว่ายังมีเบาะแสสำคัญอะไรทิ้งไว้หรือไม่ พวกเขากำจัดหลักฐานได้ดีหนิ!ตอนที่ท้องอิ่มไปได้ครึ่ง“ฉึบ……”อาวุธลับอันเย็นเยือกถูกยิงออกมาเป้าหมายไม่ใช่นาง แต่เป็นเสาด้านหลังสีแดง หลานเยาเยาขมวดคิ้ว จากนั้นก็ยืนขึ้นและเดินไปข้างเสาเพื่อมองก็เห็นกระดาษแผ่นหนึ่งผูกอยู่บนอาวุธลับหยิบขึ้นมาดู สายตาก็อดไม่ได้ที่จะไม่เข้าใจ32
แม้แผนนี้จะค่อนข้างดีแต่ว่า……จะต้องทำอย่างนี้จริงหรือ?ขณะนี้ จื่อเฟิงก็บินมา“คุณหนู เมื่อครู่มีคนบินออกมาจากชายคาห้องบรรทม ข้าน้อยกลัวคุณหนูจะเกิดอะไร จึงรีบตามมา”“ไม่เป็นไร!” นั่นเป็นผู้ส่งสาร“งั้นจะให้ตามไปหรือไม่?”“ไม่ต้อง เขาเป็นคนของอ๋องเย่”ตอนนี้จื่อเฟิงจึงแปลกใจเล็กน้อย กำลังคิดจะพูดอะไรก็มีองครักษ์คนหนึ่งมารายงาน:“เทพธิดา เหล่าพ่อบ้านกลับมาแล้ว”“อื้ม!”หลังจากองครักษ์เดิน
