เมื่อเห็นอีกฝ่ายตัดสินใจเด็ดขาดรวดเร็วปานนี้ จางอวิ๋นก็อดที่จะเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจมิได้
แต่เมื่อหวนนึกถึงกายาพิเศษของอีกฝ่าย เขาก็พลันเข้าใจกระจ่างแจ้ง
สมุนไพรวิญญาณไม่อั้น… นี่มันข้อเสนอที่นักปรุงยาผู้บ้าคลั่งคนใดเล่าจะปฏิเสธลง!
“คุณชาย เจ้าคนนี้ผลาญสมุนไพรเร็วราวกับพายุบ้าคลั่ง ขนาดเกาะเชียนไห่ของเราที่มีทรัพยากรมากมาย ยังแทบจะหามาประเคนให้มันไม่ทัน…”
เสียงกระแสจิตของผู้อาวุโสหกแห่งเกาะเชียนไห่ดังขึ้นที่ข้างหู น้ำเสียงเจือไปด้วยความกังวล
ในยามนี้ เขาเริ่มคิดแทนจางอวิ๋นประหนึ่งบ่าวผู้ซื่อสัตย์จริงๆ แล้ว
“ไร้ปัญหา!”
จางอวิ๋นโบกมืออย่างไม่ยี่หระ
ในยามนี้ ตัวเขาอาจจะขาดแคลนหลายสิ่ง แต่สิ่งเดียวที่มีล้นเหลือจนแทบจะถมทะเลได้ ก็คือทรัพยากรนี่แหละ!
“นับตั้งแต่นี้เป็นต้นไป เจ้าคือศิษย์คนที่หกของข้า จางอวิ๋น!”
เขาทอดสายตามองไปยังโจวข่าน น้ำเสียงเปี่ยมด้วยเมตตา “เหนือเจ้าขึ้นไป ยังมีศิษย์พี่สามคนและศิษย์พี่หญิงอีกสองคน ประเดี๋ยวอาจารย์จะแนะนำให้เจ้าได้รู้จัก!”
“ศิษย์คนที่หก?”
โจวข่านเลิกคิ้วเล็กน้อย
เขานิ่งครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะประสานมือเอ่ยกับจางอวิ๋นด้วยน้ำเสียงจริงจัง “เรียนท่านอาจารย์
