วข่าวดีก็คือ โชคดีที่การบาดเจ็บครั้งก่อน ไม่ได้ทำให้นางต้องสูญเสียลูกในท้องไปเดิมทีเรื่องนี้เป็นเรื่องน่ายินดี แต่ ฮัวหยู่อันกลับหัวเราะและหลั่งนํ้าตาออกมาไม่หยุด สีหน้ามีความเศร้าโศกและตำหนิตนเอง“ทั้งหมดเป็นความผิดของข้า ไม่ควรให้พวกเขาต้องมาตกอยู่ในอันตรายกับข้า”นางเคยทำให้พวกเขาไปมีชีวิตที่ดี ไม่ต้องสนใจนาง แต่เป็นตายอย่างไรพวกเขาก็ไม่เต็มใจ ต้องการที่จะแบ่งปันความทุกข์ยากกับนางหากเด็กที่อยู่ในท้องของอาฝูเกิดเป็นอะไรไป อย่างนั้นนาง……ก็จะเป็นคนบาป1409
“ออกไปจากที่นี่เถอะ! ไปหลบอยู่ที่สำนักหงอี”“ข้า……”ฮัวหยู่อันรู้ดี ว่าเทพธิดาดีต่อพวกเขา แต่นางไม่อยากที่จะไป นางยังมีเรื่องสำคัญมากที่ต้องทำยังไม่ทันจะพูดจบ หลานเยาเยาก็ได้ขัดจังหวะคำพูดของนาง“เจ้าไม่ไป พวกเขาก็ไม่ไป พวกเขามีความชอบธรรม เจ้าไม่สามารถที่จะไร้ความปรานีได้ อย่างน้อยเจ้าก็ควรจะนึกถึงลูกของพวกเขา”ฮัวหยู่อันหลับตาลง ใช้เวลาอยู่นานในการตัดสินใจ ขณะที่ลืมตาขึ้นมาอีกครั้งนํ้าตาก็ไหลออกมาหยดหนึ่ง“……ข้า ข้ารู้แล้ว”“พรุ่งนี้เช้ามืดจะออกเดินทาง ประตูหลังของตำหนักเทพธิดาจะมีรถมาสีนํ้าตาลหนึ่งคันจอดอยู่ คนขับรถม้าเป็นคนของข้า เขาจะไปส่งพวกเจ้าที่สำนักหงอี ที่นั่นเป็นที่ปลอดภัย”“ขอบคุณมาก” ฮัวหยู่อันกล่าวขอบคุณอย่างซาบซึ้ง“ไม่เป็นไร”มีอะไรจะต้องขอบคุณไม่ว่าฮัวหยู่อันจะช่วยแก้แค้นให้กับคนในเผ่า หรือเพื่อแก้แค้นให้นาง ก็เพียงพอที่จะแ
