าด้วยความประหลาดใจ แต่เป็นเพียงประเดี๋ยวเดียวเท่านั้นสาวใช้คนนั้นนางเคยเห็นมาก่อน ดูจากลักษณะแล้ว เหมือนจะเป็นคนที่มีความซื่อสัตย์และภักดีมาก“เป็นเพราะข้าอย่างนั้นหรือ” ฮัวหยู่อันไม่นิ่งเฉยอีกต่อไป“ไม่ใช่ เป็นเพราะข้า”หลานเยาเยารินชาสองถ้วย เดิมทีแล้วต้องการจะยื่นให้ฮัวหยู่อันหนึ่งถ้วย จู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่านางเพิ่งจะกินยาไปไม่นาน ไม่สามารถดื่มชาได้ จึงได้ยกเลิกไปพูดขึ้นอีกครั้ง “ตำหนักเทพธิดาไม่ปลอดภัยอีกแล้ว”“พรุ่งนี้ข้าต้องไปแล้ว คงจะไม่ต้องรบกวนอีก”“เมืองหลวงก็ไม่ปลอดภัยเช่นกัน!” นางกล่าวต่อไปนางรู้ ว่าฮัวหยู่อันไม่สามารถออกจากเมืองหลวงได้ เพราะนางรู้อยู่แล้วว่าราชครูใหญ่ของราชวงศ์เก่าก็คือราชครูใหญ่คนปัจจุบัน นางต้องการจะแก้แค้น แล้วจะออกไปได้อย่างไรเป็นไปอย่างที่คิด!1408
“ความแค้นยังไม่ได้ชำระ ข้าไม่มีทางจะออกจากเมืองหลวงเด็ดขาด” สีหน้าที่แน่วแน่ปรากฏอยู่ในดวงตาของนาง“นางตั้งครรภ์แล้ว”“อะไรนะ” ฮัวหยู่อันไม่เข้าใจเล็กน้อย“อาฝูตั้งครรภ์แล้ว ตอนนี้ก็ใกล้สามเดือนแล้ว แต่ทารกในครรภ์ไม่ค่อยคงที่” นางก็รู้โดยบังเอิญเช่นกันตอนที่รักษาอาการป่วยให้ฮัวหยู่อัน จริงๆ แล้วนางต้องการที่จะรับผ้าขนหนูร้อนที่อาฝูยื่นมาให้ แต่กลับไปคว้าโดนข้อมือของนางโดยไม่ทันระวังนางแอบประหลาดใจ!ทำไมมีครรภ์แล้วยังวิ่งไปมาโดยรอบอีก หรือนางยังไม่รู้ตัวแต่!เมื่อเห็นท่าทางที่หลบหลีกของอาฝู นางก็รู้ ว่าอาฝูรู้อยู่แล้
