ตึง ……”ไม่มีเสียงดังออกมาจากในห้อง ดูเหมือนว่าคนข้างในได้หลับไปแล้วแต่!หลานเยาเยารออยู่เพียงครู่เดียว ไม่ได้เคาะประตูอีก ก็ได้ผลักประตูเข้าไปเบาๆ1406
เนื่องจากเป็นเวลากลางคืน ภายในห้องมืดสลัวมาก จึงมองสภาพการณ์ภายในได้ไม่ชัดเจนนางเดินไปที่ด้านหน้าของเชิงเทียน และหยิบห่อจื๋อจื่อขึ้นมาจุดเทียนให้สว่างเมื่อแสงเทียนสว่างไสวเต็มไปทั่วห้องในทันที ฉากที่น่าประหลาดใจฉากหนึ่งก็ได้ปรากฏขึ้น เบื้องหน้าของหลานเยาเยาก็คือด้านหลังของเชิงเทียน เป็นใบหน้าซีดเผือดใบหน้าหนึ่งผู้หญิงคนหนึ่งถือมีดสั้นยกขึ้นเหนือศีรษะ มีท่าทางที่กำลังจะฆ่าคน นางเม้มริมฝีปากเน้น มองมายังนางด้วยสายตาที่อาฆาตแค้น……นางคือฮัวหยู่อัน!ได้มองเห็นฉากนี้ในกลางคืนท่าทางของฮัวหยู่อันในขณะนี้ ทำให้คนตกใจแต่ทว่า หลานเยาเยากลับหัวเราะเบาๆ จากนั้นก็หันกลับมา และนั่งลงบนเก้าอี้ด้วยตนเองเมื่อเห็นว่าเป็นนาง ฮัวหยู่อันก็เก็บมีดสั้นไว้ เดินเข้ามาทางนางทีละก้าว แล้วนั่งลงบนเก้าอี้ตรงข้ามนางฮัวหยู่อันไม่ได้พูดอะไรดูเหมือนจะรอให้นางพูดเดิมทีหลานเยาเยามาที่นี่ก็เพราะมีเรื่องจะพูด ดังนั้น ทันทีที่ฮัวหยู่อันนั่งลง นางก็พูดว่า1407
“ช่าจื่อสาวใช้คนสนิทของข้าเพิ่งจะตายไป นางถูกคนฆ่าตาย แล้วยังตายต่อหน้าฆ่า”นํ้าเสียงของหลานเยาเยาเรียบนิ่งและเชื่องช้า ราวกับว่าผู้ตายไม่ได้มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับนางเลยได้ยินดังนั้น!แววตาของฮัวหยู่อันได้เปล่งประกายออกม
