ลียดชังในห้องขังได้ยินว่า นางได้พบหลานเฉินมู๋ก่อนเสียชีวิต แต่นางไม่ได้รอการปรากฏตัวของเย่แจ๋หยิ่งเลยช่าจื่อเย็นหงพูดติดตลกว่า คาดว่าหลานจิ่นเอ๋อคงจะถูกสิงปู้ช่างชูทรมานตายอย่างไรก็เป็นการฆ่าแก้แค้น หลังจากถูกทรมานตาย ถึงได้บอกกับภายนอกว่าเสียชีวิตด้วยความเกลียดชังที่จริง!หลานเยาเยาเองก็ค่อนข้างเห็นด้วยกับเรื่องตลกของพวกนางก็เหมือนกับพวกนางสองคนที่พูดเล่นตลกกันในตอนแรก ตอนที่คิดว่าหลินเฟยหรันคือผู้ร้าย สิงปู้ช่างชูก็จะลงมือทรมานหลินเฟยหรัน ถ้าไม่ใช่เพราะองค์ชายรัชทายาทเย่หลีเฉินรีบมาถึง คาดว่าหลินเฟยหรันน่าจะตายไปนานแล้วแต่ตอนนี้1398
หลังจากที่รู้ว่าหลานจิ่นเอ๋อควบคุมอยู่เบื้องหลัง คาดว่าในตอนที่ไม่มีใครอยู่คงถูกทรมานตายถึงอย่างไรถ้าฮ่องเต้รู้คาดว่าก็คงทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น เพราะถึงยังไงองค์ชายสี่ก็ตายไปแล้ว และเขาก็คือลูกชายแท้ๆของฮ่องเต้สิงปู้ช่างชูทรมานหลานจิ่นเอ๋อตาย สำหรับฮ่องเต้แล้วมันก็เป็นการระบายความแค้นอย่างหนึ่งหลังจากผ่านไปสามวันจำนวนคนในเมืองหลวงเพิ่มขึ้นทุกวัน หน้าตาแปลกหน้ามากมายปรากฏเต็มถนนตรอกซอกซอย เมืองหลวงมีฝูงชนเนืองแน่นอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนในประวัติศาสตร์แม้แต่ในช่วงกลางคืนที่ควรจะเงียบสงบ ก็ยังจ้อกแจ้กจอแจ ทำให้ผู้คนไม่สงบสุขโดยเฉพาะอย่างยิ่งมีคืนนึง หลานเยาเยาวางแผนจะข้ามกำแพงไปจัดการธุระ พอเพิ่งข้ามกำแพงออกมาก็ได้ยินเสียงร้อง “โอ๊ยๆ” ปรากฏว่านางไปเหยียบโดนหั
