ะออกเดินทางไปยังทะเลทราย จะต้องระมัดระวังทุกอย่างหลังจากจื่อเฟิงรับคำสั่งแล้วก็จากไป หลานเยาเยาหันไปมองยู่หลิวซู “เมื่อถึงเวลาก็ไปทะเลทรายกับข้า”“ขอรับ คุณหนู”หลังจากนั้นครู่นึงยู่หลิวซูก็จากไปหลานเยาเยาหลับตาลงเงียบๆ คำนวณแผนเรื่องที่จะต้องทำต่อไป หลังจากที่คิดทุกอย่างเรียบร้อยจู่ๆนางก็นึกถึงเย่แจ๋หยิ่งตั้งแต่หลังจากคืนที่นอนร่วมกันเขาก็หายไปเลย ไม่ได้ยินข่าวคราวใดๆของเขา1402
เจ้าคนนี้……ได้ประโยชน์แล้วก็หายไปเลยแน่นอนว่าผู้ชายไม่ควรเอาใจมากไป ให้หิวตายไปเลยหลักการ36อย่างก่อนหน้านั้นใช้ได้ที่ไหนกัน?เมื่อตกดึก หลานเยาเยาก็กลับจวนภายในจวนสงบร่มเย็น พอเดินมาถึงหน้าห้องบรรทม ก็เห็นเย็นหงวิ่งเข้ามาอย่างรีบร้อน“คุณหนู คุณหนู ดึกขนาดนี้แล้ว ช่าจื่อยังไม่กลับมาเลย”ได้ยินดังนั้น!หลานเยาเยาก็ขมวดคิ้ว พูดเสียงเย็นว่า:“นางไปไหน?”ไม่ใช่ว่าพูดไปแล้วหรือว่า หากไม่มีคำสั่งของนาง ไม่ว่าใครก็ห้ามออกไป?ทำหูทวนลมกับคำพูดของนางรึไง?“เรียนคุณหนู วันนี้เป็นวันตายของพ่อแม่ช่าจื่อ นางออกไปซื้อกระดาษเงินกระดาษทองมาเซ่นไหว้ นางบอกว่าจะกลับมาโดยเร็ว แต่ว่าจนถึงตอนดึกนี้······”คำพูดของเย็นหงยังไม่ทันจบ หลานเยาเยาก็หมุนตัวจากไป
1403
