้ด้วยผ้าดำโปร่งบางอยู่ในฝูงชน ใส่หมวกงอบกลับเข้าไปใหม่อีกครั้ง หลังจากที่มองไท่ฟู่รอคนมาเก็บศพที่เวทีประหารอย่างโศกเศร้า เขาก็เดินถอยหายไปพร้อมกับฝูงชนจากนั้นก็รีบมาที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งค่อยๆผลักประตูห้องหรูแล้วเดินเข้าไป หลานเยาเยาที่อยู่ในชุดสีแดงเลือดยืนหลับตาพิงหน้าต่าง ริมฝีปากแดงขยับเล็กน้อย“จบแล้วหรือ?”“อื้ม!”ยู่หลิวซูตอบอย่างนิ่มนวล“ดื่มชาเถอะ!”เรื่องที่ลานประหารนั้นค่อนข้างโหดร้าย การที่ต้องเห็นคนคุ้นเคยถูกตัดหัวกับตา ใจจะต้องไม่สงบแน่ “ถือเป็นเรื่องน่าตกใจ”“ขอบพระทัยคุณหนู”ยู่หลิวซูยกถ้วยชาขึ้นมาดื่มรวดเดียวอย่างกับกินเหล้า ในใจไม่มีความรู้สึกหดหู่อะไรมากนักคาดว่าความเจ็บปวดจากการเผาประตูจวนจะเจ็บปวดกว่านี้เยอะ สำหรับการเห็นฉากนองเลือดของการตัดหัวที่เวทีประหารนั่น รู้สึกว่าจะเป็นแค่เรื่องเล็กๆเท่านั้นขณะนั้น!มีร่างร่างหนึ่งพุ่งเข้ามา1401
คือจื่อเฟิง หลังจากที่มาถึงตรงหน้าหลานเยาเยา ก็รีบคำนับพูดว่า:“คุณหนู ข่าวได้แพร่ออกไปแล้ว คาดว่าหลังจากวันนี้จะเกิดความปั่นป่วนโกลาหลทันที”“ดี” หลังจากหลานเยาเยาพยักหน้าเล็กน้อย ก็เอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง“ให้จื่อซีไปแจ้งทุกคนในจวนว่าให้ไปเตรียมเรื่องที่ข้ามอบหมายให้พร้อม หากไม่มีคำสั่งข้า ก็ไม่มีใครได้รับอนุญาตให้ออกไปข้างนอกตามอำเภอใจ”ตอนนี้เมืองหลวงมีทั้งคนดีและเลวปะปนกัน ในมุมมืดมีหอกตั้งกี่ด้ามที่หันมายังตำหนักเทพธิดาของนางดังนั้น!ก่อนที่จ
