หลิวซูบีบแน่นขึ้นอย่างกะทันหัน และทันใดนั้นก็เงยหน้าขึ้นสบตากับสายตาของนางเขาไม่พูดจาอยู่นาน ในดวงตามีแสงแวววาวเคลื่อนไหว“อย่าหวังในใจแม้แต่น้อยว่าจะโชคดีโดยบังเอิญ เหมือนที่เจ้าคิด พวกเขาตั้งแต่เมื่อวานตอนเช้าจนถึงวันนี้ตอนเช้าตรู่ ล้วนเฝ้าอยู่ที่ตำหนักองค์ชายสี่ เมื่อคืนเมื่อเลยช่วงห้าทุ่มถึงตีหนึ่ง ก็มีเงาคนผู้หนึ่งแอบย่องเข้าไป จากนั้นก็ตีองค์ชายสี่สลบและแขวนเขาไว้ด้วยผ้าขาว หลังจากนั้นคนผู้นั้นก็ออกไปจากตำหนักองค์ชายสี่กลับมาที่ตึกฟังงิ้วอย่างรวดเร็ว เข้ามาที่ห้องนี้……”พูดถึงตรงนี้สีหน้าที่เดิมทีไม่รู้สึกไหวติงใดๆของยู่หลิวซูก็เริ่มซีดขาว ลูกกระเดือกขยับนิดหน่อย ข้างหลังมีเหงื่อเย็นๆผุดขึ้นไปทั่ว“ข้า……”1321
“เจ้าเพื่อที่จะไม่ทำให้คนอื่นสงสัย จงใจหลังจากที่กลับมาแล้ว แสร้งทำเป็นตื่นกลางดึก ยังจงใจเรียกหนุ่มรับใช้มารับใช้เจ้า เพื่อใช้ตรงจุดมายืนยันว่าเจ้าไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์”ยู่หลิวซูคิดอยากจะแก้ตัว ตอนนี้ก็ไม่มีอะไรจะพูดแล้วเขาก็ไม่ได้พูดอะไรอีกและเดินไปข้างเตียง หยิบกล่องไม้ธรรมดาๆกล่องหนึ่งออกมาจากบนเตียง จากนั้นก็มาข้างหน้าของหลานเยาเยา“ผึบ” เสียงหนึ่งเขาเปิดกล่องไม้ออก ข้างในมีของเล่นเด็กเก่าๆอยู่สองสามอย่าง มีเครื่องประดับตั๋วเงินอยู่บ้างของที่วางอยู่ในกล่องไม้เหล่านี้ก็ปกติเป็นที่สุดดังนั้น!หลานเยาเยาได้เพียงมองดูนิ่งๆ รอคอยการกระทำต่อจากนี้ของเขาเห็นเพียงยู่หลิวซูจึงได้
