น้องสี่เป็นอย่างไรบ้าง?” เย่หลีเฉินถามด้วยความร้อนใจเล็กน้อย“ฟื้นแล้ว รอให้เขาฟื้นคืนสภาพเดิม ก็สามารถพูดจาได้แล้ว”“ดีมากๆเลย!”เย่หลีเฉินรีบเดินเข้าไปในห้องด้วยความดีใจ หลานจิ่นเอ๋อส่ายหัวด้วยสีหน้าเหลือเชื่อเป็นไปไม่ได้!เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!เขาไม่ได้บอกว่า โดนยาพิษชนิดนี้แล้ว แม้ว่าจะถูกช่วยให้ฟื้นขึ้นมา ก็เป็นได้เพียงคนไร้ความสามารถผู้หนึ่งหรือ?1290
หลานจิ่นเอ๋อไม่กล้าคิดมาก วิ่งเข้าไปด้วยความรีบร้อน เมื่อมองเห็นองค์ชายสี่ที่นอนอยู่บนเตียงฟื้นขึ้นมาแล้ว อีกทั้งสีหน้าที่สดใส ไม่เหมือนกับคนปัญญาอ่อนไร้ความสามารถสักน้อยคนหลอกลวง……คนผู้นั้นเป็นคนหลอกลวงที่สุด……เวลานี้!องค์ชายสี่ที่นอนอยู่บนเตียงค่อยๆหันมามองทางนาง ใจของหลานจิ่นเอ๋อค่อยๆหมดหวังตามไปทีละคืบความจริงแล้วในก้นบึ้งจิตใจของนางยังคงมีความหวังอยู่ริบหรี่……นางหวังว่าองค์ชายสี่จะลืมงานวัดวันนั้น เรื่องที่เกิดขึ้นในป่าไผ่ เพียงแค่เขาลืมทุกอย่างก็ยังมีย้อนกลับไปมีทางหนีทีไล่แต่ว่า……กลับไม่มีเมื่อองค์ชายสี่มองเห็นนาง แววตาก็เปลี่ยนเป็นหวาดผวาในพริบตา จากนั้นก็เป็นโกรธแค้น โกรธแค้นราวกับฝนฟ้ากระหนํ่า“น้องสี่ เจ้าเป็นอะไร?”เห็นสีหน้าท่าทางขององค์ชายสี่แปลกๆ เย่หลีเฉินรีบมองไปทางหลานจิ่นเอ๋อทันทีและหลานจิ่นเอ๋อก็ตัวสั่นไปทั้งตัวขึ้นมาน่าเสียดาย……องค์ชายสี่ที่เพิ่งฟื้นขึ้นมา มือเท้าไม่สามารถขยับได้ ปากไม่สามารถพูดได้ เขาทำได้เพียงจ้องม
