่อนแล้วหลังจากเย่หลีเฉินจากไป1137
ช่างชูฉินกำหมัดแน่นด้วยความไม่พอใจ “มานี่หน่อย เตรียมเกี้ยว ข้าจะเข้าวังไปเข้าเฝ้าฮ่องเต้”……ตึกฟังงิ้วตึกฟังงิ้วเป็นเวทีการแสดงที่ใหญ่ที่สุดของเมืองหลวง มีด้วยกันทั้งหมดสี่ชั้น ชั้นบนสุดคือหอกลอง ชั้นที่สามเป็นเวทีการแสดงที่ล้อมรอบ ชั้นที่หนึ่งและชั้นที่สองเป็นเวทีการแสดงแบบเปิดมันเป็นสถานที่ที่ใช้สำหรับการแสดงอุปรากรที่มีชื่อเสียงที่สุดของประเทศก่วงส้าชนชั้นบนตั้งแต่เจ้าชายและเสนาบดี จนถึงกลุ่มคนชั้นล่างอย่างสามัญชน แค่สามารถมีเงินจ่าย ก็สามารถเข้าปังการแสดงได้แม้แต่ฮ่องเต้ในยามว่าง ก็มักจะไปฟังการแสดงอยู่เป็นประจำหลานเยาเยาในชุดสีแดง ที่ให้ความรู้สึกเหมือนนางฟ้ายืนอยู่หน้าตึกฟังงิ้ว ค่อยๆเงยหน้าขึ้นมองไปทั่วทั้งตึกฟังงิ้ว ยกมุมปากขึ้นยิ้มสถานที่ที่มีชื่อเสียงแบบนี้ นางไม่คิดเลยว่าจะไม่เคยมา น่าเสียดายมากวันนี้จะต้องมาเปิดประสบการณ์ดีๆ สักหน่อยหลานเยาเยาก้าวเท้าเข้าไปแต่บริเวณหน้าต่างที่ชั้นบนสุดของตึกฟังงิ้ว เงาสีขาวขยับเล็กน้อย มือเรียวยาวและขาวผ่องนั้นได้ปิดหน้าต่างลงในห้องโถงกว้าง พร้อมกับการปรากฏตัวของหลานเยาเยา ทำให้ทุกคนต่างพากันหายใจเข้าดังเฮือก ดวงตาก็ดูประหลาดใจ1138
“ชุดสีแดง……”“ลายดอกไม้……”“หน้าตางดงาม……”“เทพธิดามาแล้ว……”ทุกคนต่างคุกเข่าลงกับพื้นอย่างพร้อมเพรียงกัน “คารวะเทพธิดา”หลานเยาเยา “……”มีชื่อเสียงมากก็เป็นแบบนี้ สามารถรู้สึกได้ถ