เจ้าต้องระวังเอาไว้ อย่าให้ติดกับดักได้ จะได้ไม่ซํ้ารอยเดิมอีก ข้าไม่อยากจะเห็นเจ้าต้องเสียนํ้าตา”ตอนนี้!หานแสค่อยๆ หันศีรษะไปยังที่มืดด้านหลังของหลานเยาเยา จากนั้นลุกขึ้นยืนและพูดด้วยนํ้าเสียงที่ร้ายกาจ“นี่ก็ดึกแล้ว ข้าจะต้องกลับไปจัดการกับบางเรื่อง”หลานเยาเยาพยักหน้าเล็กน้อย แล้วก็ลุกขึ้นยืนเมื่อเห็นหานแสแสดงท่าทีว่านางไม่ต้องไปส่ง เขาเดินไปเพียงไม่กี่ก้าวก็หันหลังกลับมา คว้าตัวนางมาไว้ในอ้อมแขน และพูดอย่างนุ่มนวล“อยากจะย้อนกลับไปเมื่อสองปีก่อนจริงๆ ที่สามารถบุกเข้าไปยังห้องส่วนตัวของเจ้าได้ทุกคืน ให้เจ้าได้เล่นหมากรุกและพูดคุยเป็นเพื่อนข้า”1121
แต่ก็ไม่อยากจะเห็นเจ้าในทุกๆ คืน ที่ตื่นจากฝันร้ายมาพร้อมกับนํ้าตา และยังจะฝืนยิ้มให้กับข้าเหอะ!ข้าเป็นคนที่ขัดแย้งคนหนึ่ง มีบางครั้งถึงขั้นไม่รู้ว่าตนเองต้องการอะไรแต่มีสิ่งหนึ่งที่ข้าเข้าใจ เยาเยา ความรักเป็นสิ่งที่สวยงามที่สุดในโลกและเป็นยาพิษที่เจ็บปวดที่สุด เมื่อได้รับเข้า ก็จะไม่มีวิธีที่จะถอนตัวได้ แม้ว่าจะทำลายทั้งฟ้าดินก็ยังเหมือนกับเริ่มต้น……เยาเยา ไม่ว่าอย่างไรก็ตามเจ้าอย่าได้มอบใจทั้งใจออกไปเอาล่ะ อย่าคิดส่งเดชเลย ข้าก็แค่เตือนเจ้าเท่านั้นข้ารู้สึกเพียงว่าเจ้ารู้สึกกับข้าเป็นศัตรู ในใจกระสับกระส่าย จึงคิดอยากจะกอดเจ้าเพื่อปลอบใจตนเอง”เกือบจะพูดจบหานแสก็ได้ปล่อยนางแล้ว จากนั้นก็หลังจากไป ราวกับว่าคำพูดที่นุ่มนวลของเขาเมื่อกี้ไม
