“เทพธิดาล่ะ”“บินหายไปแล้ว……หรือ!”พวกองครักษ์ก็ตกตะลึงเช่นกัน แต่ละคนต่างทำตาปริบๆ อย่างไม่อยากเชื่อพวกเขายืนอยู่ด้านหลังขององค์ชายรัชทายาทโดยตลอด หลังจากเทพธิดาเดินมาถึงด้านหลังขององค์ชายรัชทายาท นั่นก็คือยืนอยู่ด้านหน้าของพวกเขาแต่!ชั่วพริบตาเดียว เทพธิดาก็หายไปแล้ววรยุทธ์ที่มีความยอดเยี่ยมอย่างนี้ช่างเก่งกาจจริงๆ !······หลานเยาเยาที่ถูกผู้คนชื่นชม ในความเป็นจริงแล้วแสนเจ็บปวดยิ่งนัก1114
นางบินไปด้วยตนเองที่ไหนกัน! เห็นได้ชัดว่าได้ถูกลักพาตัวไป และในเวลานี้ก็ได้ถูกคนแบกไว้บนบ่า!อีกทั้งเป็นการก่อเรื่องของคนที่คุ้นเคยหลานเยาเยามองไปยังชายที่มีหน้าตาที่หล่อเหลาด้วยความหดหู่ใจ และพูดไปอย่างอ่อนแรง“เย่แจ๋หยิ่ง เจ้าบ้าไปแล้วหรือ ก็เห็นดีๆอยู่ เจ้าลักพาตัวข้ามาทำไม อย่างไรก็ลักพาตัวมาแล้ว ไม่ต้องแรงจะได้ไหม กระเทือนจนข้าจะอาเจียนอาหารเย็นออกมาหมดแล้ว”ลมหายใจที่เยือกเย็นของคนที่แบกนางอยู่แพร่กระจายไปทั่วตัวจนไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ ไม่สนใจนางอย่างสิ้นเชิงนางตะโกนออกมาตลอดทาง เย่แจ๋หยิ่งก็ไม่ได้ตอบกลับนางสักคำ บางครั้งก็ทำให้นางหงุดหงิด และยังเหลือบมองนางอย่างเย็นชาจนกระทั่งแบกนางกลับไปที่ตำหนักเทพธิดา และแบกมาถึงบนเตียง หลังจากช่วยห่มผ้าให้กับนาง ก็ออกไปโดยไม่พูดอะไรสักคำออกไปแบบนี้เลยหรือและนางยังพบว่าเย่แจ๋หยิ่งไม่ได้สวมรองเท้าด้วยซํ้า……ดังนั้น!หลานเยาเยาคลี่ผ้าห่มออก มองไปยังเท้าที่ไม่ได้
