ในเวลานี้ ยังไม่สามารถคิดเล็กคิดน้อยใดๆ กับพวกเขาได้หากว่าพวกเขาไม่มีคนนอกอยู่ด้วย บรรยากาศการพูดคุยกันนี้ ก็จะเป็นอะไรที่สามัคคีกลมเกลียวกันมากแต่สำหรับทางฝั่งของราชครูเทียนเวิง ดูเหมือนว่า พวกเขาจะทนดูต่อไปไม่ไหวมานานแล้ว พวกเขาแต่ละคนกำมือกำหมัดแน่น อยากจะพุ่งเข้ามาต่อยตีต่อสู้ให้ได้สามร้อยรอบ รู้ผลแพ้ชนะกันให้รู้แล้วรู้รอดอันที่จริงแล้ว !หลังจากติดตามราชครูใหญ่มาหลายปี ไม่เคยมีใครกล้าหยิ่งยโส อวดดีต่อหน้าพวกเขาเช่นนี้มาก่อนไม่รู้ว่าใบหน้าของราชครูใหญ่ ป่านนี้จะดำเป็นกันหม้อไหม้ไปแล้วหรือไม่หนอ?อย่างไรก็ตาม ราชครูใหญ่ไม่เอ่ยคำใดออกมา พวกเขาก็ไม่กล้าโจมตี!จึงทำได้เพียงแค่ถลึงตามอง จ้องเอาๆ จ้องจนพวกเขารู้สึกผิดกันไปเอง …..แต่ในไม่ช้า พวกเขาทั้งสองฝ่ายต่างก็เผชิญหน้ากันในที่สุดตาเฒ่าทั้งหลาย กัดฟันจ้องมองราชครูใหญ่ที่อยู่ฝั่งตรงข้าม ฝั่งราชครูใหญ่ก็มองดูพวกเขาที่มีสีหน้าไม่ได้ดีไปกว่ากันสักเท่าไหร่กลับไปเช่นกัน“ยํ่าจนรองเท้าเหล็กสึกไม่พบพาน ยามได้มากลับไม่เสียเวลาเลยแม้แต่น้อย ที่แท้แล้วพวกเจ้าก็ยังไม่ตายนี่เอง ดีมาก! เจ้านายของพวกเจ้า เย่นโจกชิงล่ะ? ไปอยู่ที่ไหนเสียแล้ว? ยังอยากจะเป็นเต่าหดหัวต่อไปหรืออย่างไรกัน?”เมื่อได้ยินคำพูดนั้น!912
ในใจของหลานเยาเยาสั่นไหวน้อยๆเย่นโจกชิง?อดีตเฉิงเสี้ยงของราชวงศ์เก่า เย่นโจกชิง? !เขาไม่ได้ตายไปในเขาวงกตใต้ดิน ที่สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์เก่าไปแ
