”ในขณะที่พูดนั้นเองราชครูเทียนเวิง ก็ใช้วิชาเหินบินตรงเข้ามาหาพวกเขาเพียงพริบตาเดียว พวกเขาทั้งสิบก็ได้จัดตั้งค่ายกลกระบี่ เข้าเผชิญหน้ากับราชครูใหญ่ในตอนแรก หลานเยาเยายังมีความกังวลอยู่บ้าง ตาเฒ่าเหล่านั้นไม่ใช่คู่ต่อสู้ของราชครูใหญ่ แต่กลับคิดไม่ถึงว่า หลังจากสู้กันไปกว่าสิบกระบวนท่า เหล่าตาเฒ่ากลับไม่มีใครแรงตกล้มลงจะเห็นได้ชัดว่าความแข็งแกร่งของพวกเขา ไม่อาจดูถูกได้เลยจริงๆ914
ถึงแม้ว่าออกจะดูเป็น คนมากรังแกคนน้อยไปสักหน่อยก็เถอะแต่ถ้าพวกเขามีความสุข ก็ปล่อยไปตามนั้นแล้วกัน!คนของฝ่ายราชครูใหญ่ ต้องตกตะลึงจนตาค้างไปนานแล้ว ในสายตาของพวกเขา ราชครูใหญ่คืออันดับหนึ่งในใต้หล้า ไม่มีใครเทียบเทียมได้มาเนิ่นนานแล้วที่ผ่านมายังไม่เคยเห็นการต่อสู้ในสนามใด ที่สู้ได้สูสีเท่าเทียมกันเช่นนี้มาก่อนอีกทั้งรูปแบบค่ายกลกระบี่ที่ใช้อยู่นี้ ยังเป็นรูปแบบที่พวกเขาไม่สามารถบุกเข้าไปได้ ทำได้แค่เพียงมองดูอยู่อีกด้านอย่างร้อนรน กระวนกระวายใจแต่ว่า!เวลาเพียงไม่นาน สายตาทุกคู่ก็เปลี่ยนเป้าหมายมาสนใจในตัวเทพธิดาแทนเสียแล้วทำลายค่ายกลไม่ได้ แต่พวกเขายังสามารถใช้คนมากรังแกคนน้อยได้ รุมหมาหมู่คนคนเดียวได้นี่นา!ดังนั้นแล้ว!พวกเขาจ้องมองหลานเยาเยาเขม็ง ตั้งใจหาโอกาสลงมือโจมตีหลานเยาเยาเพียงปรายตามองไปที่พวกเขาอย่างเฉยเมย มุมปากยกโค้งขึ้น“อยากสู้ แน่จริงก็เข้ามาสิ!”“มาเจอกับข้าหน่อยเป็นไร”คนที่พูด คือคนที่ถูกน