ตรง ๆแล้วล่ะ!“ผ้าเอี๊ยม กางเกงชั้นก็ไม่มี เจ้าจะให้ข้าใส่เพียงเสื้อคลุมตัวเดียวแต่ข้างโล่งน่ะหรือบอกมาว่าต้องการอะไร“……”เย่แจ๋หยิ่งร่างกายหยุดชะงักเรื่องนี้เขาไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้เลยจริง ๆ “เป็นเพราะข้าไม่ได้คิดเรื่องนี้ให้รอบคอบ”“อย่างนั้นเจ้าก็ไปเอาให้ฆ่าสิ ไม่อย่างนั้นชุดตัวนี้ข้าก็ใส่ไม่ได้!”865
หลานเยาเยารู้สึกได้ชัดเจนถึง บรรยากาศที่เก้อเขินให้เขาซึ่งเป็นผู้ชายต้องไปหาชุดชั้นในของผู้หญิง อีกทั้งยังอยู่ในวัด จะหาได้หรือไม่ก็ยังคงเป็นปัญหา แต่จะถูกผู้คนหัวเราะอย่างแน่นอนหลังจากเงียบไปชั่วครู่ในที่สุดเย่แจ๋หยิ่งก็พูดออกมาหนึ่งคำอย่างยากลำบาก“ได้!”เดิมทีคิดว่าเย่แจ๋หยิ่งเป็นคนขี้อาย จะให้ไปยืมของผู้หญิงคนอื่นก็คงไม่ได้แน่นอนถ้าหากจะไปหาซื้อด้วยตนเองละก็เส้นทางก็ห่างไกล ไปกลับก็คงกลับมาไม่ทันในหนึ่งชั่วโมงทันทีที่เย่แจ๋หยิ่งเดินออกไป หลานเยาเยาก็เดินออกมาจากหลังฉากกั้นเมื่อนางหยิบเมล็ดแตงออกมาจากระบบแล้ววางเอาไว้ ก็ยกขาทั้งสองขึ้นไขว่ห้างจิบเหล้าไปพลาง และแทะเมล็ดแตงไปพลาง เป็นช่วงเวลาที่สบายใจอย่างมาก“เอี๊ยด……”ประตูห้องถูกเปิดออก เย่แจ๋หยิ่งเดินเข้ามาพร้อมห่อสิ่งของห่อหนึ่ง“……”เย่แจ๋หยิ่งเป็นคนมีประสบการณ์ที่ชํ่าชองอย่างนั้นหรือหาของได้แล้วอย่างนั้นหรือ จะเร็วเกินไปหน่อยหรือเปล่าทันทีที่เย่แจ๋หยิ่งเข้ามา สายตามองไปยังด้านข้างขอบโต๊ะ หลานเยาเยากำลังนั่งอยู่ในภาพลักษณ์ที่ดูไม่ดี86
