ง ๆแต่สิ่งที่ทำให้นางต้องตกตะลึงคือ……เสื้อตัวนี้ไม่ใช่ของคนอื่น แต่กลับเป็นของนางมันได้ถูกสั่งตัดเอาไว้เมื่อสามปีก่อน และเป็นเสื้อผ้าที่นางพอใจที่สุด ได้แต่เพียงวางไว้ในห้องไม่ได้นำมาใส่นึกไม่ถึงว่าสามปีก่อน เสื้อผ้าตัวนี้จะมาปรากฏขึ้นต่อหน้านางอีกครั้งหรือว่าเขาเป็นคนเอามา……หรือเขาจะรู้แล้วหรือจะกล่าวว่า ตอนนี้เขาแค่สงสัย จึงต้องการนำเสื้อผ้าตัวนี้มาใช้ในการหยั่งเชิงคงจะเป็นแบบนี้ฮึ!แน่นอนว่าไม่สามารถให้เขาทำสำเร็จได้ดังนั้น หลานเยาเยาได้ถอดชุดสีแดงเลือดที่นางมักจะใส่เป็นประจำซึ่งนำออกมาจากระบบการรักษาโรคภัยไข้เจ็บ และเปลี่ยนชุดที่เปียกทั้งหมดออกแต่หลังจากได้เปลี่ยนเสร็จเรียบร้อยแล้ว นางก็ไม่ได้รีบร้อนที่จะออกไปหากแต่ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ความตกใจที่ร้ายแรงในวันนี้ นางยังคงจดจำได้อย่างชัดเจนมาจนถึงตอนนี้ ดังนั้นนางจะต้องกลับไปอีกแน่นอน864
ฮิฮิ……“เย่แจ๋หยิ่ง เจ้ายังอยู่หรือเปล่า”“อืม!”“เจ้าบอกว่าเจ้าจะให้ข้าเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วทำไมจึงมีเสื้อผ้าเพียงชุดเดียว”เย่แจ๋หยิ่งเป็นคนฉลาด แม้ว่านางจะพูดจาคลุมเครือ แต่เขาก็ยังคงสามารถเข้าใจได้!“เจ้าต้องการสวมเสื้อผ้าสองตัวหรือ” เย่แจ๋หยิ่งที่กำลังถือแก้วเหล้าอยู่สงสัยเล็กน้อยเมื่อดูจากเสื้อผ้าที่เปียกของนางแล้ว นางก็ใส่เสื้อผ้าเพียงตัวเดียว ทำไมจู่ ๆตอนนี้ถึงได้ต้องการเสื้อผ้าสองตัว“……ไม่ใช่”คงจะพูดอ้อมค้อมเกินไป เขายังไม่เข้าใจอย่างนั้นคงต้องบอก
