ี่ติของเขาเต็มๆตาและบริสุทธิ์ใจ ไหนๆก็คิดมาถึงขนาดนี้แล้วก็ทำเลยแล้วกันจากนั้น สายตาของนางก็อดไม่ได้ที่จะเลื่อนจากใบหน้า มายังเรือนร่างของเขามองเห็นแผ่นอกที่ขาวผ่องอันชุ่มฉํ่าของเขา หยดนํ้าบนแผ่นอกปะปนกัน มันค่อยๆไหลลงสู่ส่วนที่น่ากินที่สุดอย่างกล้ามหน้าท้องนั้นแต่หยดนํ้าก็เหมือนจะรู้นิสัยใจคอของนาง มันไหลตามกล้ามมัดหน้าท้องอย่างอ้อยอิ่ง ซึมเข้าเสื้อคลุมไปยังที่ที่ถูกบดบังอื้ม พระเจ้า!846
ไม่ไหวแล้วโว้ยหลานเยาเยารีบกุมจมูกของตนในทันที แม้ว่าดวงตาจะไม่เอาด้วยก็ตาม แต่ก็ยังหันกลับมาอย่างรวดเร็ว แอบกลืนนํ้าลายอย่างระมัดระวัง“อะฮื้ม····”“······” เมื่อเขาได้ยินก็รู้ว่าเป็นนาง หลังได้เห็นปฏิกิริยาของนาง เย่แจ๋หยิ่งก็ยิ้มออกมาในทันทีจากนั้น ก็โยนดาบยาว ร่างแว๊บหายไป เมื่อมาโอบเอวนางจากด้านหลัง ก็อุ้มนางตรงไปกลางบ่อนํ้าพุร้อน“เจ้า เจ้าจะทำสิ่งใด？ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้”หลานเยาเยาตกอกตกใจ หลังได้สติ ตัวก็มาอยู่ในบ่อนํ้าพุร้อนแล้ว นางอยากจะออกจากอ้อมแขนของเย่แจ๋หยิ่ง แต่ทำยังไงก็ออกไม่ได้นางรู้สึกเพียงแต่แผ่นหลังของตัวเองที่แนบอยู่กับร่างของเย่แจ๋หยิ่ง แม้ว่ายังมีเสื้อผ้ากั้น แต่ทุกสัมผัสนั้นเร่าร้อนไปหมด“เจ้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อแช่นํ้าแร่หรอกรึ? หืม?”เย่แจ๋หยิ่งยื่นหน้าเข้ามาใกล้หูของนาง“ไม่ใช่！”แน่นอนว่าไม่ใช่ นางแค่จะมาดูบ่อนํ้าพุร้อนหาความสงบก็เท่านั้น“งั้นก็มาดูข้าอาบนํ้าล่ะสิ!”เมื่อได้ยินเช่น
