า ของในมือของเย่แจ๋หยิ่งตกลงพื้นในทันทัน ร่างของเขาก็แข็งทื่อไปอย่างรวดเร็วซึ่งเห็นได้ด้วยตาเปล่า อีกทั้งแก้มของเขาก็แดงระเรื่อมากขึ้นเรื่อยๆหนึ่งสองสาม!……805
หลังจากนั้นสามนาทีเย่แจ๋หยิ่งก็เปิดช่องลับอย่างเก้ๆกังๆ จากนั้นก็โบกมือ ใช้กำลังภายในกวาดเจ้าเอี๊ยมบังทรงที่แปลกประหลาดนี่เข้าไปคงจะอึดอัดสุดๆเลยล่ะเขาไม่ตั้งใจจดจ่อมากนัก กวาดไปครั้งหนึ่งก็ไม่เข้า ครั้งที่สอง……ก็ยังไม่เข้าหลังจากกวาดไปได้สามครั้ง ก็เข้าช่องลับไปสักทีเสียง “พั่บ” ช่องลับถูกปิดแล้วเงียบ!ภายในรถม้าเงียบสงัดเงียบถึงขนาดที่เสียงการเต้นของหัวใจเหมือนจะดังขึ้นๆอยู่หลายครั้ง จนฝั่งตรงข้ามสามารถได้ยินอย่างง่ายดายและแล้ว……“วะฮ้ะฮ่าๆ!”หลานเยาเยาที่อดกลั้นมานาน ก็อดต่อไปไม่ไหวที่จะขำกลิ้งเสียงเหมือนหมู อีกทั้งมือทั้งสองข้างยังตบที่หน้าขาอีกด้วยนางปลดปล่อยนิสัยใจคอที่เคยเป็นออกมาเต็มที่“……”เขาอดกลั้นด้วยใบหูที่แดงกว่าเดิมทว่า!นางกลับหัวเราะเป็นบ้าเป็นหลัง ไม่มีท่าทีที่จะหยุดยั้ง806
“ไม่ต้องมาหัวเราะ!” เย่แจ๋หยิ่งเม้มริมฝีปาก“ฮ่าฮ่าฮ่า……”“ยังจะหัวเราะอีก!” เขาเริ่มโกรธแล้ว มือก็กำแน่นโดยไม่รู้ตัว“ฮ่าฮ่าฮ่า……”“เงียบปาก!” เขาหรี่ตาจ้องมองนางอย่างเยือกเย็น ทั้งยังอัดอั้นใจเล็กน้อย “นั่นมันของของเจ้านะ”คิดจะหัวเราะให้คนทั้งโลกเขารู้กันหมดเลยหรือไร?หลานเยาเยา: “……”เอ่อ……ก็ใช่น่ะสิ!นางต้องอึดอัดสิถึงจะถูก พอเห็นท่าทีที่ไม่สบายใ
