เสียงของนางเบาบาง พูดออกมาท่ามกลางเสียงฝนที่ตกหนัก สามารถกล่าวได้ว่าอาจจะไม่ได้ยินแต่ว่าจื่อซีกลับได้ยินอีกทั้งยังได้ยันชัดเจนเพียงแต่ เขานิ่งอึ้งไปสักพัก จึงพูดขึ้นว่า “ขอรับ”ไม่ว่าเจ้านายจะทำอะไร พวกเขาแค่ทำต่อก็พอแล้วจื่อเฟิงหลังจากได้ยินที่พูดจบ ก็รีบปรากฏตัวออกมา ในมือเตรียมพลั่วสำหรับขุดดินไว้พร้อมแล้วมองร่มที่จื่อซียื่นมาให้ หลานเยาเยารับไปด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่หลุมฝังศพจากนั้น มองหลุมฝังศพของมารดาที่ค่อยๆถูกขุดออก เสียงของนางที่สงบดุจสายนํ้าค่อยเริ่มมีคลื่นเกิดขึ้นบ้างเล็กน้อยนางรู้ตั้งแต่สมัยโบราณจนตอนนี้ ไม่ว่าเวลาไหน ขุดหลุมฝังศพของมารดาผู้ให้กำเนิดเป็นเรื่องเนรคุณอย่างยิ่งแต่ว่า นางไม่มีทางเลือก571
อยากรู้สาเหตุการตายที่แท้จริงของแม่ การขุดหลุมฝังศพและชันสูตรเป็นวิธีที่รวดเร็วและได้ผลมากที่สุดแล้วเพราะฉะนั้นนางจึงได้ฉวยโอกาสที่สภาพอากาศเลวร้ายเช่นนี้ลงมือ หากหลังจากนี้มีคนมาถึงที่นี่ ก็จะสังเกตเห็นได้ยากว่าหลุมฝังศพเคยถูกขุดท้ายที่สุด จากการชำระล้างของสายฝน ร่องรอยทั้งหมดจะถูกกลบจนมิด“ซู่······”ลมแรงและฝนที่ตกหนักไม่มีทีท่าจะหยุดลงและหลานเยาเยาก็ยืนอยู่ท่ามกลางสายลมและฝน แม้จะถือร่มไว้ แต่ในลมกรรโชกนี้ไม่ได้ช่วยอะไรเลยเปียกปอนไปหมดทั่วเรือนร่าง กางหรือไม่กางร่มก็ไม่จำเป็นแล้วไม่ช้า โลงศพใบหนึ่งที่สีเปลี่ยนไปแล้วบ้างก็ถูกขุดออกมา ด้วยการชะล้างจา
