ใต้หล้า เพราะนางอยากเป็นเยาเยาที่ได้กินของที่นางยังไม่เคยได้กิน……“ของที่ข้ายังไม่เคยได้กินอยู่ที่ห้องส้วม เจ้าก็ลองไปกินดู”“ห้อง…ห้องส้วม รึ?”ความคาดหวังในตาของโหลวเย่วกลับกลายเป็นความสยดสยองในทันใด ปากที่อ้าอยู่เกือบจะเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าด้วยความตกใจนั่น นั่นเป็นสิ่งที่เทพธิดาพูดงั้นรึ?นางมิได้หูฝาดไปใช่หรือไม่?487
มองดูท่าทีของโหลวเย่ว หลานเยาเยาก็ทำหน้าตายหันหน้าไปอีกด้าน เอามือปิดรอยยิ้มที่มุมปากไว้ฉากนี้ได้เห็นโดยเซียวจิ่นหยูที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามถึงแม้หลานเยาเยาจะปิดปากไว้ แต่รอยยิ้มมันฉายในแววตาของนาง ซึ่งนั่นก็ถูกเขาจับได้เขาตกอยู่ในภวังค์ทันทีไม่นานนัก ทุกคนต่างก็เข้ามายังที่นั่ง เย่แจ๋หยิ่งเป็นคนสุดท้ายที่มาถึงก่อนดำเนินการแข่งขันล่าสัตว์ ทุกคนก็ยังได้แสดงทักษะความสามารถ ที่ช่วยสร้างความครื้นเครงหญิงสาวที่ปราดเปรื่องในเมืองหลวงมีอยู่มากมาย เหล่าคุณหนูแทบทุกคนของทุกจวนต่างมีทักษะความสามารถกันทั้งนั้นที่มีชื่อเสียงที่สุดก็คือถังมู่หวั่น ลูกสาวแห่งจวนเฉิงเสี้ยง นางชำนาญรอบด้านทั้งศาสตร์และศิลป์ คนที่ขอแต่งงานกับนางต่างก็เกือบจะก้าวผ่านเกณฑ์ของจวนเฉิงเสี้ยงได้แล้วแต่กลับมิเคยมีผู้ใดได้แต่งเลยเงื่อนงำท่ามกลางพวกเขานั้นมิมีผู้ใดบอกได้อย่างชัดเจนฉินหลิงเจียวและหลินเฟยหรันก็มีชื่อเสียงเรื่องทักษะความสามารถเช่นกันหลินเฟยหรันไม่อยู่ การเต้นรำอันงดงามอ่อนช้อยของฉินหลิงเจียวจึงได้
