นี้?ใยจู่ๆถึงได้เรียกนางกัน? นางเกือบจะไม่ทันได้กลืนเค้กในปากอยู่แล้ว“เสด็จย่าเพคะ วันนี้หลานไม่ค่อยสบาย คงแสดงไม่ได้ ให้เทพธิดาแสดงเถอะเพคะเทพธิดามีความสามารถอยู่เหนือธรรมชาติเลยเพคะ!”ไม่รู้ว่าด้วยเหตุอันใดนางถึงอยากเห็นเทพธิดาแสดงความสามารถที่เหนือธรรมชาติมากเช่นนี้ จะต้องน่าประทับใจมากเป็นแน่ฟู่ว……หลานเยาเยาล่ะอยากจะซัดแรงกระตุ้นของโหลวเย่วแรงๆเข้าซักป้าบนางแค่อยากจะสงบเสงี่ยมดั่งเทพธิดา ให้ดูลึกซึ้งแบบที่คาดเดาไม่ได้ อยากให้คนมองไม่ออกอะไรแบบนั้นแต่!การที่นางเป็นเทพธิดาผู้ทรงสง่าได้มาแสดงที่นี่ก็ไม่ใช่เรื่องแย่ แล้วใครจะกล้าเรียกนางให้มาแสดงต่อหน้าสาธารณชนล่ะ?แต่กลับไม่นึกเลยว่า……ยัยโหลวเย่วคนนี้ จะพูดแทนนางได้เหมาะเจาะอะไรขนาดนี้?490
“อ่อ~ เทพธิดากรุณาเสด็จมาถึงเมืองหลวง เป็นโชคอันดีของประเทศก่วงส้า หากได้เห็นเทพธิดาแสดงความสามารถ พวกเราเหล่าปราชาราษฎร์แห่งประเทศก่วงส้าจะจดจำมิมีวันลืมเลือน”ไทเฮายกยอปอปั้นถึงเพียงนั้นหากนางไม่ไปแสดงเสียหน่อย ก็จะดูเหมือนนางเสียมารยาทแต่นางเป็นใครกันล่ะ?หรือว่าไทเฮาผู้อาวุโสคนนั้นจะแค่พูดเยินยอไปงั้นๆ นางจะได้แสดงให้พวกเขาดู?จนปัญญา!นางเป็นถึงเทพธิดา เป็นเทพธิดาที่ไม่แยแสผู้ใดผู้ใดจะรู้ว่า……โหลวเย่วที่อยู่ด้านข้างจู่ๆก็รวบรวมความกล้า คว้าแขน มองนางด้วยความคาดหวังอันแรงกล้า พูดออกมาด้วยใบหน้าเด็กเอาแต่ใจว่า:“เทพธิดา ท่านแสดงเสียหน่อยเถิด ข้าเชื่
