ยงเท่านี้อย่างไม่จบ หลานเยาเยายังตบใส่นางต่ออีกหลายครั้งหลายคราใบหน้าของซิ่วซิ่งบวมขึ้นอย่างรวดเร็วราวกับหัวหมูอย่างเห็นได้ชัด” ไอ้ย๊า! เหนื่อยเสียจริงๆ ภารกิจสำเร็จ”หลานเยาเยาสะบัดมือ ก่อนจะมองไปยังซิ่วซิ่วอย่างเกียจคร้าน แล้วพลางเดินไปหาหานแส“คิดว่าเจ้าจะไม่มาเสียแล้ว” นางกล่าวด้วยนํ้าเสียงที่ไม่ได้ตำหนิ ไม่มีความประหลาดใจ เพียงพูดออกมาอย่างเรียบเฉยใครจะรู้ว่า…. หานแสจะยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์พร้อมกับกล่าวอย่างติดตลก” คนที่มาเป็นข้า ไม่ใช่เขา เจ้าคงผิดหวังมากสินะ? ”126
“ไปกันเถอะ! ”คำถามที่ไม่จำเป็นต้องตอบ นางจะตอบไปเพื่อสิ่งใดแต่แล้ว ! ทันทีที่พวกเขาหันหลังไป ก็มีคนที่โง่จนไม่รู้จักประมาณตน แสงแห่งความชั่วร้ายประกายขึ้นมาในดวงตาของซิ่วซิ่ว นางค่อยๆลุกขึ้นมา แล้วหยิบมีดที่ตกอยู่บนพื้นตรงไปยังหลังของหลานเยาเยา ด้วยเจตนาที่จะสังหารเสียแววตาของหลานเยาเยาฉายแววความหมดหนทางขึ้นมา ก่อนจะหลังกลับมาคว้าข้อมือของซิ่วซิ่ว จากนั้นก็พับข้อมือก็เสียงกระดูกจะหักดัง ” แคร็ก….”” อ๊า….”” เจ็บ เจ็บจริงๆ นังผู้หญิงชั้นตํ่า ข้าจะฆ่าเจ้า ข้าจะทำให้เจ้าแหลกเป็นเสี่ยงๆไม่ได้ตายดี….”ซิ่วซิ่วที่เจ็บปวดจนนํ้าตาไหลนองหน้า มองไปยังดวงตาของหลานเยาเยาด้วยความโกรธและความเกลียดชัง” เหอะ! ฆ่าข้างั้นรึ ? เกรงว่าเจ้าจะไม่มีโอกาสนั้นแล้ว ”หักมือข้างหนึ่งของนาง มันเป็นเพียงแค่การสั่งสอนเท่านั้น ถ้าหากยังมีครั้งต่อไปก
