ฮัวหยู่อันตกใจเล็กน้อยแต่นางกลับไม่ได้ถามสิ่งใดมากมาย แล้วก็ดึงหลานเยาเยาออกไปต่อ“เพราะเหตุอะไร？”หลานเยาเยาห้ามนางเอาไว้เมื่อมองเห็นหางตาของนางยังมีคราบนํ้าตาอยู่ ก็เข้าใจได้เลยว่า นางคงไปรับรู้เรื่องบางอย่างมาเป็นแน่” พ่อใหญ่หายตัวไปแล้ว ข้าเลยไปช่วยพวกเขาค้นหา แต่ว่าไม่ว่าจะหาที่ไหนก็หาไม่พบ จึงบังเอิญไปได้ยินบทสนทนาของพ่อรองและพ่อสาม พวกเขาต้องการที่จะสังหารพวกท่าน พวกเขาต้องการที่จะหลอกล่อพวกท่านให้เข้าไปในหุบเขาจิ้น ถ้าเกิดพวกท่านไม่ไป พวกเขาก็ยังมีหนทางอื่นที่จะสังหารพวกท่าน ข้าไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นอะไรไปกันหมด ข้ารู้เพียงว่าการกลับมาครั้งนี้ ทุกอย่างล้วนเปลี่ยนไปจนหมดแล้ว”พ่อใหญ่ พ่อรองและพ่อสามพวกเขาไม่ได้จิตใจดีเหมือนภาพในความทรงจำของนางอีกต่อไปแล้วตอนนี้พวกเขาเป็นเพียงคนโหดร้ายที่นางได้ละทิ้งไปแล้ว” เสี่ยวฮัวฮัว เรื่องนี้ข้ารู้อยู่แล้ว ”หลานเยาเยายื่นกระดาษในมือส่งในนางดู ก่อนจะพูดต่อ” สิ่งนี้ผู้อาวุโสสามเป็นคนมอบให้ข้า สิ่งที่บันทึกไว้ในนี้คือยาถอนพิษหนอนกู่จิ้นยาต้นกำเนิดสองตัวข้าได้หาเจอแล้ว เหลือยาตัวสุดท้ายที่มันอยู่ในหุบเขาจิ้น ไม่จำเป็นต้องให้พวกเขาสร้างแผนการใดๆ ข้าก็ต้องไปอยู่ดี ”117
ฮัวหยู่อันตะลึง!“เยาเยา ไม่มีผู้ใดรู้เลยว่าในหุบเขาจิ้นมีสิ่งใดอยู่ข้างใน ทั้งยังไม่เคยมีใครมีชีวิตรอดออกมาจากข้างในได้ ท่านไม่ควรเข้าไป หากเข้าไปแล้วก็เหมือนไปหาที่ตาย ”นางร้อนรนจนเผล
