มุมปากก็ค่อยๆยกขึ้นมา” ได้ เช่นนั้นรออีกสักประเดี๋ยวค่อยไป ”แต่เพียงไม่นาน รอยยิ้มบนไปหน้าของเขาก็นิ่งตรึงบนใบหน้า…..เพราะเห็นเย่แจ๋หยิ่งที่ยืนอยู่บนต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ไม่ไกลออกไป ใบหน้าเย็นชาบรรยากาศรอบกายปกคลุมไปด้วยกลิ่นไอแห่งความอันตรายและน่ากลัวดูท่าแล้ว เขาคงเห็นเหตุการณ์เมื่อสักครู่นี้แล้ว” หึ! ”หานแสแสยะคำพูดออกมาเบาๆ โดยไม่มีความรู้สึกผิดเลยแม้แต่น้อย จากนั้นก็ค่อยๆจัดเสื้อผ้าของตัวเองจนเข้าที่ ก่อนจะพ่◌ุงออกไปต่อสู้กับเย่แจ๋หยิ่งทั้งสองหายวับออกไปจากด้านนอกห้องของหลานเยาเยาอย่างรวดเร็วมาต่อสู้กันยังพื้นที่อันสงบที่ไกลออกไป ทั้งสองล้วนแต่มีบาดแผลบนร่างกายยิ่งกว่านั้นบาดแผลบนร่างของเย่แจ๋หยิ่งนั้นบาดเจ็บหนักกว่าเป็นหลายเท่า82
แต่ว่า ! ต่อสู้อยู่หลายรอบ หานแสนั้นก็ได้รับบาดเจ็บ ส่วนเย่แจ๋หยิ่งนั้นเพียงแค่ผมยุ่งเหยิงเล็กน้อยหานแสหายใจหอบพร้อมกับพูดอย่างรุนแรง“เพียงแค่กลั่นแกล้งนางเล็กน้อยเท่านั้น จำเป็นต้องต่อสู้กันรุนแรงเช่นนี้เชียวรึ?แล้วอีกประการหนึ่งท่านก็ตัดสัมพันธ์กับนางแล้ว นี่ยังจะไม่อนุญาตให้ผู้อื่นเข้าใกล้นางเลยหรือ? ”เขาเช็ดคราบเลือดที่มุมปากออก ด้วยใบหน้าที่ยังคงรอยยิ้มเจ้าเล่ห์เย่แจ๋หยิ่งย้ายร่างเข้าไปซ่อนตัวในพุ่มไม้ จนไม่สามารถมองเห็นแววตาของเขาได้อย่างชัดเจน แต่นํ้าเสียงที่เปล่งออกมานั้นกลับเยือกเย็น“ข้าเคยกล่าวแล้วว่าอย่าแตะต้องตัวนางอีกแม้แต่น้อย ”พูดไปพลางย้า
