เมื่อได้ยินเสียงของฮัวหยู่อัน ทุกคนก็รีบหันกลับมามองในทันที“คุณหนูกลับมาแล้ว”“มิใช่ว่าคุณหนูไม่ชอบที่จะมายังแท่นบูชายัญแห่งนี้หรอกรึ? เหตุใดจึงได้รีบมาทันทีที่กลับมาถึง?”“ก็เพราะว่าวันนี้เป็นวันที่อาฝูและโม่ซางถูกเผาเพื่อสังเวย คุณหนูเลยมาเพื่ออำลาโดยเฉพาะน่ะสิ!”“……”ทุกๆคนต่างซุบซิบกัน เหล่าผู้อาวุโสเหลือบมองฮัวหยู่อัน และรีบพูดกับคนที่กำลังจะจุดไฟว่า: “จุดไฟ!”ในชั่วพริบตา เชื้อเพลิงก็ถูกโยนเข้าไปในกองฟืน ไฟลุกลามทวีความรุนแรงขึ้นอย่างรวดเร็ว เพียงไม่กี่อึดใจ เปลวไฟเล็กๆก็ปะทุเป็นไฟอันใหญ่หลวงที่โหมกระหนํ่าในกองเพลิงกึกก้องด้วยเสียงร้องโหยหวน ของชายหญิงที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดอันขื่นขม……หลานเยาเยาอดไม่ได้ที่จะเบิกตากว้าง หลังได้เห็นชายหญิงที่ถูกห้อยด้วยเชือกกำลังโดนเผาไหม้ ดิ้นทุรนทุรายอยู่ในกองเพลิงขณะที่ได้ยินเสียงโหยหวน ชาวเผ่าเหล่านั้นในชนเผ่า บางคนก็ดูไม่ใส่ใจเหมือนเป็นเรื่องธรรมดาเพียงเฝ้ามองอยู่เงียบๆ ส่วนบางคนก็ดูมีความสุขเพลิดเพลินใจหลังจาก*เด็กชายเเละเด็กหญิงผู้บริสุทธิ์แน่นิ่งไป ทุกคนในชนเผ่าก็เผยใบหน้ายิ้มปริ่มออกมา2
“อาฝู โม่ซาง หลังจากได้เข้าไปยังหุบเขาจิ้นแล้ว ก็ให้พวกเจ้าควบคุมความอัปยศในที่แห่งนั้นไว้ด้วยเถิด หวังว่าพวกเจ้าสามารถนำความสงบมาแก่เผ่าของข้า”“เหล่าผู้อาวุโสจะสลักชื่อของพวกเจ้าลงบนหินผา เฉกเช่น*เด็กชายเเละเด็กหญิงผู้บริสุทธิ์คนอื่นๆอีกมากมายรวมไว้ด้วยกัน
