ี่แพร่กระจายข่าวปลอมนี้ อยากจะให้องค์ชายแห่งราชวงศ์เก่าที่เหลือรอดคนสุดท้ายอยู่หรือว่าตายกันแน่?……ในห้องของเย่แจ๋หยิ่งจื่อเฟิงที่มีใบหน้าขาวฉีดนั่งคุกเข่าลงข้างหนึ่ง บอกเล่าเรื่องราวที่ไปถึงบริเวณชนเผ่าหยินไห่ตั้งแต่แรกเริ่มจนจบรอบหนึ่ง“ผู้อาวุโสเป็นคนวางยาพิษหรือ?” เย่แจ๋หยิ่งถามอย่างเย็นชา1508
“ใช่พะยะค่ะ! หลังจากที่ข้าน้อยโดนยาพิษ พวกเขาก็คาดไว้ว่าข้าน้อยต้องตายอย่างแน่นอน ดังนั้นจึงไม่ได้ตามฆ่า เล่ากันว่า พิษที่ข้าน้อยโดนเป็นพิษที่ในชนเผ่าของเขานั้นไม่สามารถแก้ได้ที่สุด คิดไม่ถึงว่าพราชายาจะสามารถแก้ได้โดยง่ายดายพะยะค่ะ”จื่อเฟิงนั้นไม่สันทัดในการพูดให้ผู้อื่นดูดี ดังนั้นเขาจึงสามารถทำได้เพียงชื่นชมวิชาการรักษาของพราชายาเท่านั้น“คำพูดของเจ้ามากไปนะ!”ได้ยินดังนั้น!ลูกกระเดือกของจื่อเฟิงขยับเล็กน้อย จากนั้นก็ก้มหน้าลงอย่างเงียบๆ“ออกไปเถอะ!”“พะยะค่ะ!”แม้ว่าจื่อเฟิงจะทำมือเคารพ แต่เห็นได้ชัดว่าเขาอืดอาดยืดยาด เย่แจ๋หยิ่งที่กำลังยกชาขึ้นมาจิบนั้นหันไปมองทางเขาโดยไม่รู้ตัว“ยังมีเรื่องอีกรึ?”เมื่อโดนถาม จื่อเฟิงรีบยกมือขึ้นทำความเคารพ พูดด้วยความตื่นเต้น :“เจ้านาย ตอนนี้พราชายาไม่สมควรที่จะโกรธ จะทำให้ร่างกายบาดเจ็บได้ง่ายพะยะค่ะ”“ทำไม?”1509
ดวงตาขอเย่แจ๋หยิ่งหรี่ลงนิดหน่อย ปากที่อยู่บนถ้วยชาของเขาก็ชะงักไปพร้อมกับมือของเขาด้วยไม่สมควรโกรธ?หรือว่าร่างกายของหลานเยาเยามีตรงส่วนไหนที่รู้ส
