่ให้นางได้รับบาดเจ็บ ก็ไม่สนใจนึกถึงร่างกายของตัวเลยแต่ทว่า!ฟังคำพูดเช่นนี้ของเขา ความซาบซึ้งใจได้มลายหายไปสิ้น“ท่านวางข้าลง”เดิมทีนางอยากดิ้นอยู่ในอ้อมกอดสักครู่ แต่เพื่อเลี่ยงการกระแทกเข้ากับแผลที่หน้าอกเขา ดังนั้นจึงทำได้เพียงเปลี่ยนคำพูด“ดี！”เย่แจ๋หยิ่งปล่อยนางลงอย่างระมัดระวัง“หึ!” หลานเยาเยาหึออกมาเบาๆ จากนั้นก็เดินจากไป1479
นางเพิ่งเดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็ได้ยินนํ้าเสียงเหนื่อยๆของเย่แจ๋หยิ่งแว่วมา :“คำถามที่เจ้าอยากถามเขาจะไม่ถามข้าแล้วหรือ?”คราวนี้ ร่างกายของหลานเยาเยาชะงักไปครู่หนึ่ง โบกมือให้ แล้วก็เดินหน้าต่อไป“ไม่ล่ะ ข้าชอบท่าทางของท่านในตอนนี้”แม้จะรู้ว่าสัญญาสามปีของพวกเขาในตอนแรกนั้น เป็นเพราะเย่แจ๋หยิ่งจะใช้นางเป็นเครื่องมือกีดกันหญิงอื่นที่จะเข้ามาหาเขาในจวนแต่ว่าตอนนี้เรื่องราวกับพัฒนามาจนถึงขั้นนี้ นางเกิดความอาลัยอาวรณ์ต่อเย่แจ๋หยิ่งอีกทั้ง เซียวจิ่นหยูที่อาจจะมีความสัมพันธิ์กับราชวงส์เก่า เคยคิดจะฆ่านางจากนั้นมาอาจจะเป็นเพราะรู้ความลับบางอย่างของนาง จึงเริ่มเข้าใกล้นาง ตอนนี้นางก็ได้รู้ตัวตนของเขาอีกตัวตนหนึ่งแล้วงั้นก็……ตอนที่อยู่ด้านล่างของป่าแห่งความลับที่ซ่อนทรัพย์สมบัติ เย่แจ๋หยิ่งทำไมจึงต้องจงใจไว้ชีวิตเขานะ?นางไม่อยากไปคิดถึงปัญญาเหล่านี้ และก็ไม่อยากสาวถึงรากถึงโคนแต่นางก็ไม่ได้โง่ในวันนี้เย่แจ๋หยิ่งพูดว่า เบาะแสที่นางอยากได้จากเซียวจิ่นหยู เขาสามารถบอกนา
