นที ในแววตาเต็มไปด้วยความโลภของอร่อย รอข้าไปลิ้มรสของพวกเจ้าเถอะ!หลังจากนั้น ที่น่าเศร้าก็คือหลานเยาเยาตามเย่แจ๋หยิ่งไปอย่างดีอกดีใจ สุดท้ายตามเย่แจ๋หยิ่งกลับมาด้วยสีหน้าเบื่อชีวิตเป็นที่สุดเหตุผลหนึ่งในนั้นคือ คนที่เย่แจ๋หยิ่งพานางไปพบเป็นคุณชายเหลียงเฉินและจื่อซีพวกเขาได้มาถึงที่นี่ก่อนพวกเขานานแล้ว แม้แต่ฮัวหยู่อันก็อยู่ด้วยเดิมทีก็ไม่มีอะไร เพราะว่าเย่แจ๋หยิ่งพูดกับนางว่า ฮ่องเต้รู้ข่าวที่ตราลัญจกรหยกแห่งราชวงศ์เก่าปรากฏอยู่ที่ชนเผ่าหยินไห่แล้ว จึงได้ออกราชโองการ ให้เขามาตามหาที่ชนเผ่าหยินไห่มีอีกจุดประสงค์เบื้องหลังที่ชัดเจน1482
หากว่าเย่แจ๋หยิ่งหาตราลัญจกรหยกแห่งราชวงศ์เก่าพบแล้ว งั้นก็เป็นไปตามความต้องการของฮ่องเต้พอดี หากว่าหาไม่พบ ก็จะได้ยัดเยียดโทษให้ได้ตามใจนึกแต่เย่แจ๋หยิ่งที่มีอำนาจล้นฟ้านั้นสามารถที่จะหลีกเลี่ยงเรื่องนี้ได้โดยสิ้นเชิงส่วนที่ว่าทำไมเขาเลือกมาที่นี่ หลานเยาเยาไม่อยากไปถามเจาะลึกแต่ว่านี่ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ ประเด็นที่สำคัญคือฮัวหยู่อันเอาของอร่อยมามากมาย ใส่มาจนแทบจะเต็มตู้รถม้าใครจะรู้……เมื่อถึงที่นี่ ของอร่อยที่อยู่ในรถม้า ถูกกินไปเกลี้ยงแล้วของกินทั้งรถ!ฮัวหยู่อันเป็นหมูหรือไง?คนเดียวกินไปได้ตั้งเยอะ อีกทั้งนางก็ได้เสาะหาอาหารรสเลิศมาตลอดทางจะกินได้รวดเร็วเช่นนั้นได้ยังไง?ฮัวหยู่อันแสดงถึงความหมดอาลัยตายอยาก นางเสาะหาอาหารรสเลิศมาตลอดทางจริงๆ เตรียมไว้
