ูภาพวาดทุกภาพอย่างตั้งใจ เดี๋ยวก็ขมวดคิ้ว เดี๋ยวก็เลิกคิ้วเหลียนชิงโจวเข้ามาในสวนไผ่และค่อนข้างประหลาดใจเมื่อเห็นว่ารอบกายของซูเจ๋อรายล้อมไปด้วยภาพวาด และดูเหมือนว่าเขาจะสนใจภาพเหล่านั้นมากเมื่อไหร่กันที่อาจารย์ของเขาเริ่มสนใจเกี่ยวกับเรื่องหยุมหยิมที่เกิดขึ้นภายในเรือน เรื่องราวการแก่งแย่งอิจฉาริษยาน่าสนใจขนาดนั้นเลยหรือ? ส่วนใหญ่ตอนที่อยู่ตลาด คนที่สนใจภาพวาดคนตัวเล็กเหล่านี้มักจะเป็นสตรีเสียมากเหลียนชิงโจวกล่าวด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่นว่า “ที่แท้ท่านอาจารย์ก็ชอบอ่านสิ่งนี้เหมือนกัน ศิษย์เองก็ได้เรียนรู้อะไรๆ หลายอย่าง ปรากฏว่าเรื่องราวภายในครัวเรือนยังมีสิ่งที่น่าคิดน่าเขียนมากมาย เพียงแต่ไม่รู้ว่าองค์หญิงเอาแรงบันดาลใจจากไหนมาวาดเรื่องราวการต่อสู้มากมายขนาดนี้”ผ่านไปครู่ใหญ่ซูเจ๋อจึงกล่าวขึ้นมาอย่างชัดถ้อยชัดคำว่า “ที่มาของเรื่องเหล่านี้คือการดำเนินชีวิตและสถานการณ์ที่นางพบเจอ บางทีเนื้อหาในภาพเหล่านี้อาจจะไม่แตกต่างอะไรเลยกับสิ่งที่นางประสบพบเจอด้วยตัวเอง”ด้วยเหตุนี้เขาจึงมองเห็นหญิงสาวผู้เด็ดเดี่ยวซึ่งอยู่ในจวนแม่ทัพผู้นั้นผ่านการมองภาพคนตัวน้อยในรูปวาดซูเจ๋อรู้ว่าเธอลำบาก แต่เขายื่นมือเข้าไปช่วยเธออย่างโจ่งแจ้งไม่ได้ เธอจำเป็นต้องเข้าใจความยากลำบากที่แท้จริงเสียก่อน จึงจะมีความกล้าหาญพอที่จะโต้กลับคืนเขาทำได้เพียงยืนเฝ้าระวังอยู่ข้างหลังเธออย่างเงียบๆ และคอยช่วยเหลือเธอบ้างเป็นคร
