ูว่านี่คือความรู้สึกของการเป็นผู้ชาย แต่ไม่ใช่เหมือนของตายด้านที่เมื่ออยู่กับฝูหลิง ก็ปล่อยให้นางจับต้องตามอำเภอใจ และตัวเองก็ไม่มีความรู้สึกใด ๆฝูหลิงเก็บกล่องยาของนางแล้วกล่าวยํ้าว่า “พระองค์เพิ่งจะหายดี ต่อไปยังต้องพักฟื้นรักษาตัวเพื่อดูอาการ อย่าเพิ่งดีใจเกินไปเลยเพคะ”เย่ซวิ่นยังคงมีสติดีอยู่ เขาดึงมุมเสื้อผ้าของเขาไปปิดรากที่ต้นขาของเขา แต่ความร้อนที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องได้กลืนกินความประสงค์ของเขาอย่างรวดเร็วและประสาทสัมผัสของเขาเริ่มอ่อนไหว และแม้กระทั่งกลิ่นหอมของยาที่เล็ดลอดออกมาจากร่างของฝูหลิง และมาพร้อมกับกลิ่นหอมของร่างกายของผู้หญิงก็แทรกซึมจมูกของเขาในเวลาเดียวกันเขารู้สึกตื่นเต้นมากเย่ซวิ่นจับหน้าผากของเขา ส่ายหัวและพูดด้วยเสียงแหบแห้ง “ไม่ใช่สิ”แม้ว่าจะคุ้นเคยกับความรู้สึกของการยืนตรง แต่กลับใหญ่เกินขอบเขตไปมาก เขารู้สึกมีบางอย่างผิดแปลกไปมากฝูหลิงกะพริบตาและกล่าวว่า “ตรงไหนที่แปลกไปหรือเพคะ?”“เมื่อสักครู่เจ้าจับต้องตรงไหนของข้าบ้าง? ทำไมถึง…แข็งแกร่งขนาดนี้?”ฝูหลิงคิดว่าอาจเป็นเพราะนางเพิ่งฝังเข็มเข้าไปลึก ดังนั้นเขาจึงมีปฏิกิริยาตอบโต้ที่รุนแรง นางพูดอย่างเป็นกันเองว่า “แบบนี้ก็ดีแล้วไม่ใช่หรือเพคะ อาจ837
เป็นเพราะพลังงานที่สะสมมาตลอดหลายปีนั้นแข็งแกร่งเกินไป จึงทำให้รู้สึกแข็งแกร่งมาก แค่ทำความคุ้นเคยกับมันก็ได้แล้วเพคะ”พูดจบนางก็สะพายกล่องยาเดินออกไปเย่ซวิ่นกล