คัญมากที่สุดในชีวิตไปอย่างกะทันหัน และปล่อยให้เขามีอนาคตที่ไร้ขอบเขต ซึ่งไม่รู้ว่าจะไปที่ไหนดื่มจนไม่รู้ในปริมาณที่เหมาะสม และยังดื่มอย่างดุเดือดยิ่งกว่าในคืนงานแต่งงานของเฉินเสียนกับซูเจ๋อจาวหยางรู้ว่าต้องมีบางอย่างซ่อนอยู่ในหัวใจของเขา และเมื่อใดก็ตามที่เขาออกมาจากโรงเตี๊ยมอย่างเมามาย จาวหยางจะส่งเขากลับเรือนเสมอนางเข้าไปในเรือนของเขาและรู้แล้วว่าเรือนของเขาเป็นอย่างไร และรู้ว่าเขาพักอยู่ตรงไหน เมื่อเขากระหายนํ้าและต้องการดื่มนํ้าในตอนกลางคืน ก็มักจะนำนํ้าอุ่นหนึ่งแก้วมาวางข้างๆ เขาเสมอจนกระทั่งวันรุ่งขึ้น ฉินหรูเหลียงตื่นจากอาการเมาเหล้า แต่จำไม่ได้ว่าจาวหยางมาที่นี่เมื่อคืนนี้คืนนี้ฉินหรูเหลียงไปที่เรือนนายทหารเพื่อดื่มเหล้า ในห้องโถงมีนายทหารนั่งสองข้าง ดื่มเหล้ารสดีกับกินอาหารที่อร่อย และกำลังนั่งพูดคุยกันอย่างสนุกสนานควบคู่ไปกับเสียงของไม้ไผ่ ยังมีนางระบำที่มีเสน่ห์มาที่ห้องโถง เล่นท่ารำอย่างหลากหลายรูปแบบ780
ต่อมาหากนายทหารเหล่านั้นสะดุดตาใคร ก็จับแขนเสื้อของสาวงามแล้วดึงเข้าไปในอ้อมแขนนางระบำหลายคนโบกแขนเสื้อให้ฉินหรูเหลียง แต่เขาไม่ตอบในบรรดานางระบำหลายคนในห้องโถง ที่มีเสน่ห์และสง่างามที่สุดคือเหมยอู่เป็นเวลาหลายปีแล้ว นางยังคงวนเวียนตามเรือนต่างๆ และถูกผู้ชายกระทำอย่างกับของเล่น ที่ส่งไปส่งมาและต้องคอยไปปรนนิบัติเจ้านายในที่ต่างๆแต่ความสาวของหญิงสาวนั้นสั้นมาก หากเธอแก่ต
