็เป็นแขกผู้มีเกียรติคนหนึ่งจากเป่ยเซี่ย นางฉลาดและสวยงามมาก และนางก็ไม่ระมัดระวังเหมือนผู้หญิงธรรมดา เมื่อนางมาที่ท้องพระโรง นางเป็นที่นิยมอย่างมากในหมู่ขุนนางที่ยังไม่แต่งงานของต้าฉู่แต่ซูเซี่ยนอยู่กับนางตลอดเวลา พวกเขาก็ไม่สามารถเข้าหาอย่างโจ่งแจ้งได้อย่ามองว่าซูเซี่ยนที่ดูสีหน้าเย็นชาแบบนั้น แต่ในใจก็ดูแลท่านอาคนนี้เป็นอย่างดี แลละไม่ยอมให้นางไปนั่งร่วมโต๊ะกับทูตเป่ยเซี่ย และอยู่ในหมู่ผู้ชาย เพื่อป้องกันผู้ชายเหล่านั้นให้นางดื่มเหล้า และแอบถูกเนื้อต้องตัวนางทันทีที่องค์หญิงจาวหยางเข้ามาในท้องพระโรง ดวงตาของนางเป็นประกายไปทุกหนทุกแห่ง และในที่สุดนางก็จับตำแหน่งของเขาบนฉินรูเหลียงที่ค่อนข้างโดดเดี่ยวที่ข้างในของท้องพระโรง และกล่าวกับซูเซี่ยนอย่างอย่างไม่กะพริบตาว่า“หลานชาย พวกเรานั่งตรงไหนหรือ?”ซูเซี่ยนมองตามสายตาของนาง และเห็นว่านางมองฉินหรูเหลียงอยู่ และกล่าวว่า “ท่านอยากไปนั่งกับเขามากใช่ไหม?”องค์หญิงจาวหยางพยักหน้าอย่างจริงใจ “อยากสิซูเซี่ยนกล่าว “ข้านั่งอยู่ข้าง ๆ โต๊ะของเขา ท่านไปนั่งกับเขาเถอะ หากถูกเขาไล่กลับมา ก็มานั่งกับข้า”องค์หญิงจาวหยางมีความสุขมากจนอยากจะหอมแก้มซูเซี่ยน ทันทีที่นางกำลังจะจับแก้มเขา ซูเซี่ยนก็รู้สึกรังเกียจและกล่าวว่า “ที่สาธารณะระวังจะมีผลกระทบ!”767
แน่นอนว่าซูเซี่ยนกำลังช่วยท่านอาของเขา เขาเดินไปข้างฉินหรูเหลียง และไม่ลืมที่จะฝากฝัง เขากล่าวกับฉินหร
