่ะค่ะ ทำไมยังร้องไห้ล่ะ”เฉินเสียนก้มศีรษะไว้บนไหล่เล็กๆ ของเขา ปล่อยให้ตัวเองร้องไห้ และกล่าวสะอึกสะอื้นว่า “อาจเป็นเพราะดีใจมากเกินไป”ซูเซี่ยนจำได้ว่า เมื่อเขาออกจากเมืองชิงไห่ พ่อของเขาบอกว่า ปีใหม่เขาจะต้องกลับมา เขากลัวว่าพ่อของเขาจะไม่สามารถกลับมาเมื่อหลายปีก่อนได้ดังนั้นเขาจึงไม่กล้าบอกแม่ของเขาไม่เป็นไรแล้ว พ่อของเขาไม่ได้ผิดสัญญา เขาจะกลับมาเร็วๆ นี้เฉินเสียนกังวลเวลายิ่งยาวนาน อุปสรรคก็ยิ่งจะมากขึ้น จากเป่ยเซี่ยไปยังเมืองหลวงต้าฉู่ ต้องใช้เวลาเกือบหนึ่งเดือน การเดินทางนั้นยาวนานและเหน็ดเหนื่อย นางกังวลว่าร่างกายของซูเจ๋อจะได้รับผลกระทบ และนางก็ยิ่งกังวลมากขึ้นไปอีกว่า อาจจะมีอะไรเกิดขึ้นระหว่างการเดินทางส่วนต้าฉู่ขอใช้เส้นทางเดินเรือ และทางด้านต้าฉู่นี้จะส่งเรือเดินทะเลไปรับยังเมืองชิงไห่ ไปมาใช้เวลาเดินทางประมาณหนึ่งเดือน และเดินทางไปใช้เวลาภายในครึ่งเดือน ก็ควรจะเพียงพอสำหรับซูเจ๋อที่จะเดินทางจากเมืองหลวงเป่ยเซี่ยไปยังเมืองชิงไห่ซึ่งไม่เพียงแต่ประหยัดเวลา แต่ยังช่วยให้ไม่ต้องลำบากในการเดินทางอีกด้วยดังนั้นเมื่อซูเจ๋อมาถึงเมืองหลวงต้าฉู่ ก็เกือบจะเป็นวันส่งท้ายปีเก่าแล้ว741
ต้าฉู่ส่งเรือเดินทะเลไปรับอ๋องรุ่ยเป็นการส่วนตัว กับการให้ความสำคัญต่ออ๋องรุ่ยและความเคารพต่อราชวงศ์เป่ยเซี่ย นอกจากนี้เพื่อเห็นแก่ร่างกายของซูเจ๋อ และจักรพรรดิเป่ยเซี่ยไม่มีเหตุผลที่จะไม่เห็นด้วยจักรพ
