แต่ต้นจนตอนนี้ ซึ่งเพิ่มความลึกลับเข้าไปอีกเล็กน้อยซูเจ๋อยังรักษาสัญญา ในวันที่เขาออกจากเมืองหลวงเขาก็ได้มอบของทุกอย่างที่จะใช้ในการจัดการกับองค์ชายแห่งเป่ยเซี่ยที่มีอยู่ในมือให้กับจักรพรรดิเป่ยเซี่ยจนถึงตอนนี้การต่อสู้ภายในของราชวงศ์เป่ยเซี่ยก็ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเขาและองค์ชายรองของเป่ยเซี่ยได้มองเขาว่าเป็นศัตรูก่อน และไม่กล้าที่จะลดละความพยายาม ผ่านไปแค่พริบตาเดียวก็ขาดคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งไปคนหนึ่งแน่นอนว่าเห็นแล้วคงชอบใจเฉพาะเมื่อกองกำลังออกเดินทางก็มีความโกลาหลเล็กน้อยทันทีที่ม่านรถม้าที่กว้างขวางได้ขยับ ก็มีคนหนึ่งที่สวมชุดบุรุษกระโดดเข้ามาอย่างรวดเร็ว และยังเป็นคนที่มีใบหน้าที่สวยงามอีกด้วยเพียงแค่พริบตาเดียวแน่นอนซูเจ๋อจำนางได้ และไม่มีใครนอกจากองค์หญิงจาวหยางซึ่งปลอมตัวเป็นผู้ชายซูเจ๋อกำลังพิงผนังตัวรถ ได้ยินเสียงที่ดูเหมือนเป็นเสียงของอ๋องมู่ที่อยู่ข้างนอก และกำลังสั่งการอย่างรีบร้อน “ลูกสาวตัวดีได้หายไปที่ไหนแล้ว ไม่รู้จะทำอะไรอยู่ ยังไม่รีบตามหาอีก!”ซูเจ๋อเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยและจ้องมองจาวหยางนิ่งๆจาวหยางรีบกล่าวอย่างกังวลมาก และวางนิ้วบนริมฝีปาก พร้อมกับขมวดคิ้วเพื่อเกลี้ยกล่อม “พี่ชายที่แสนดีของข้า ได้โปรดอย่าส่งเสียง และอย่าขายข้าเลย”ซูเจ๋อพูดอย่างสบายๆ “เจ้ามาทำอะไรที่นี่”จาวหยางกล่าวว่า “ในที่สุดท่านก็ได้ไปที่ต้าฉู่แล้ว นี้เป็นเรื่องที่ดีมาก แล้วจะไม่มีข้าได้อย่าง
