ามซูเจ๋อไปอย่างใกล้ชิด ถามไปตลอดทางว่า “ท่านพี่ ท่านกับจักรพรรดิต้าฉู่คืนดีกันแล้วหรือ หลังจากพาพระนางออกไปจากท้องพระโรงเมื่อคืน ท่านอยู่กับพระนางทั้งคืนหรือเปล่า ข้าได้ยินมาว่ามีคนเห็นพระนางออกมาจากห้องของท่านเมื่อเช้านี้”ซูเจ๋อไม่ตอบองค์หญิงจาวหยางยังเอ่ยอย่างไม่ลดละ “เฮอะ ต้องอยู่ด้วยกันสองต่อสองตลอดทั้งคืนแน่ๆ ช่างทำได้ดีเสียจริง! ไม่มีผู้หญิงคนไหนปฏิเสธผู้ชายที่ทำตัวพาลและเผด็จการแบบนี้ได้หรอก! เมื่อถึงเวลาต้องลากขึ้นเตียงอย่าได้มัวลังเล ลากขึ้นเตียงไปเลย ท่านพี่ ว่าแต่ท่านจะกลับไปต้าฉู่กับพระองค์เมื่อไหร่ วันนี้ใช่หรือไม่”ซูเจ๋อหยุดฝีเท้าและหันกลับไปมองใบหน้าที่ตื่นเต้นคึกคักของเด็กสาวตรงหน้า จากนั้นจึงเอ่ยว่า “เจ้ายังไม่ได้ออกเรือน รู้ได้อย่างไรว่าผู้หญิงชอบผู้ชายที่พาลและเผด็จการ รู้ได้อย่างไรว่าเมื่อไรควรลากขึ้นเตียง”689
องค์หญิงจาวหยางบิดชายเสื้อและหัวเราะคิกคัก “ข้ายังไม่ได้ออกเรือนก็จริงแต่ข้าเคยอ่านหนังสือในตลาดมาเยอะนะ”ซูเจ๋อหันกลับและเดินต่อไปพลางบอกว่า “ตื่นได้แล้ว ถ้าดูอะไรไร้สาระพรรค์นั้นอีก ข้าจะบอกท่านพ่อของเจ้า”องค์หญิงจาวหยางเบะปาก แต่ยังคงเดินตามเขาไปและถามว่า “ท่านตั้งใจจะไปต้าฉู่เมื่อไรหรือ”“เรื่องนี้ดูเหมือนจะไม่เกี่ยวกับเจ้า”“จะไม่เกี่ยวกับข้าได้อย่างไร ท่านพี่ไปต้าฉู่ ในฐานะน้องสาวข้าต้องไปส่งอยู่แล้ว”เมื่อมาถึงเรือนของเฉินเสียนและได้ยินว่าซูเจ๋อจะพาเฉิน
