เสียนออกไปเดินเล่นองค์หญิงจาวหยางจึงไม่มีเหตุผลที่จะตามไปอีกนางทำได้เพียงต้องอยู่ที่นี่กับซูเซี่ยน แต่เมื่อได้ยินเฉินเสียนฝากฝังให้นางดูแลซูเซี่ยน องค์หญิงจาวหยางก็มีความสุขสุดขีด นางรีบรับปากและกล่าวว่า“พวกท่านไปเที่ยวเถอะ ข้าจะดูแลหลานชายให้อย่างดี”แต่เมื่อสายตาอันเฉียบแหลมขององค์หญิงจาวหยางมองเห็นความผิดปกติบางอย่างของเฉินเสียน นางจึงถามตรงๆ ว่า “จักรพรรดิต้าฉู่ คอของพระองค์เป็นอะไรหรือเพคะ ดูแข็งทื่อชอบกล”เฉินเสียนหน้าถอดสีและบอกไปว่า “ไม่มีอะไร สงสัยคงเป็นเพราะเมื่อคืนนอนตกหมอน”องค์หญิงจาวหยางโพล่งออกมาว่า “ท่านพี่ก็อยู่ด้วย เหตุใดจึงปล่อยให้นอนตกหมอนได้นะ”เฉินเสียน “…”690
