กซํ้าๆซากๆอย่างไม่เบื่อหน่ายซูเจ๋อจูบริมฝีปากเธอ จูบคางของเธอแล้วต่อเนื่องมาถึงไหล่ กล่าวเสียงหอบเบาๆว่า “ระดูมาเมื่อใด?”เฉินเสียนคล้องคอเขาพลันยิ้มเบาๆอย่างมีเสน่ห์เขายังคงเป็นเขาคนนั้น เวลานี้ยังไม่ลืมถามระดูของเธออีกเฉินเสียนแนบติดเขาอย่างน่◌ุมนิ่ง เงยหน้าจูบคอเขา ดวงตาคู่สับสนตรึกตรอง กล่าวว่า “อีกประมาณสามถึงห้าวัน……”ไม่ใช่ช่วงระยะตั้งครรภ์ง่าย เช่นนั้นเขาก็ไม่ต้องเป็นห่วงอะไรแล้วซูเจ๋อเคลื่อนลูกกระเดือกลงมาอยู่ที่เอวบางของเธอกะทันหัน พลางใช้แรงเข้าส่วนที่ล่◌ุมลึกของเธอแรงๆ เวลาเดียวกันก็อ้าปากดูดดื่มเนิ่นอกเธอชั่วพริบตา เฉินเสียนรู้สึกสมองขาวโพลนการปลุกเร้าที่เสียวซ่านกะทันหันนี้ทำให้เธอรับมือไม่ไหว ทว่าซูเจ๋อกลับไม่คิดจะเลิกรา รุกลํ้าเข้าร่างกายเธอด้วยความดุเดือดและลึกลํ้าครั้งแล้วครั้งเล่าสองขาของเธอรัดอยู่ที่เอวของซูเจ๋ออย่างไร้เรี่ยวแรง สมองของเธอราวกับมีดอกไม้ไฟจุดประกายแสงอย่างละลานตา เธอกัดที่บ่าของซูเจ๋อ พลางส่งเสียงครางไม่หยุด669
ความเคลิบเคลิ้มตรงอุโมงค์ลึกแผ่กระจายไปทั่ว ประหนึ่งใยไหมที่พันตัวเธอเหมือนตัวไหม ทำให้เธอจมปรักอยู่ในนั้นยากจะถอนตัวเธอคล้ายกับได้กลิ่นไม้กฤษณาบนอาภรณ์ซูเจ๋อเหนือศีรษะคือมุ้งเตียงที่สั่นคลอน เธอถูกซูเจ๋ออ้◌ุมมาวางบนเตียง ซูเจ๋อทิ้งตัวลงมาทาบร่างพลันกอดคอแล้วทำศึกอย่างเต็มที่แสงเทียนบนโต๊ะพริ้วไหวเบาๆ ทำให้บังเกิดภาพงดงามเต็มห้องเฉินเสียนลืม
