ะไม่เป็นระเบียบจากการต่อยตีนี้ ไม่มีผู้ใดคิดว่าเธอกับเย่ซวิ่นทำอะไรกันหรอกเฉินเสียนยกมือเปิดประตูห้องออก ตอนที่มองเห็นผู้ที่ยืนอยู่หน้าห้องอย่างชัดเจนนั้น เธอก็เกิดอาการชะงักงันไม่เห็นว่ามีซูเซี่ยนเลย ยืนอยู่ตรงหน้าเธอมีซูเจ๋อเพียงผู้เดียว แสงไฟใต้ระเบียงทางเดินสาดสะท้อนส่องลงมา เงามืดบนตัวของเขาก่อตัวเป็นความเย็นชาแผ่ปกคลุมบนเรือนร่างของเฉินเสียน กดจนทำให้คนมีความรู้สึกที่หายใจไม่ออกสายตาของซูเจ๋อมองที่คอเสื้อเฉินเสียน มันคลุมเครือยากที่จะเข้าใจเฉินเสียนมองตามสายตาเขาที่มองมาทางคอเสื้อของตนเอง ถึงได้พบว่า ก่อนหน้านี้ตนเองตีเย่ซวิ่นอย่างรุนแรง เลยไม่รู้ตัวว่าชุดของเธอเปิดแยกออก ตอนนี้เธอสวมชุดด้านใน เสื้อผ้ารุ่งริ่งไม่เรียบร้อยเป็นอย่างมากเฉินเสียนใจเต้นระรัว ลุกลี้ลุกลนรีบปิดคอเสื้อทันที และกล่าวถามว่า“อาเซี่ยนล่ะ เขาไม่ได้กลับมาหรือ?”เธอนึกไม่ถึงว่าสุดท้ายจะมีซูเจ๋อกลับมาเพียงคนเดียว เธอรู้ว่าอาเซี่ยนไม่มีทางเข้าใจผิด แต่ทว่าเธอกังวลใจว่าซูเจ๋อจะเข้าใจผิดสายตาของซูเจ๋อมองคอเสื้อที่เธอปิดไว้ กล่าวอย่างราบเรียบว่า “เขาไม่ได้กลับมา”“อ้อ”เฉินเสียนตอบรับอย่างไม่รู้ว่าจะพูดอย่างไรดีชั่วประเดี๋ยวเดียว ซูเจ๋อกล่าวถามอีกว่า “ในห้องของท่านยังมีบุคคลอื่นหรือไม่?”เธอเงยหน้าขึ้นมาทันที แล้วสบตากับเขา เห็นในดวงตาของเขามีบางอย่างแฝงอยู่อย่างยากที่จะเข้าใจ เฉินเสียนรู้สึกหนักอึ้งในใจ602
แต่เขาก็