ต่อเนื่อง?”มือที่อยู่ในแขนเสื้อของเฉินเสียนกำเป็นกำปั้นช้าๆ603
เย่ซวิ่นยักไหล่ กล่าวว่า “ช่างเถิด ความน่าสนใจความอยากถูกท่านอ๋องรุ่ยทำลายลงแล้ว หากข้ายังอยู่ต่อ คาดว่าองค์จักรพรรดินีก็ไม่มีอารมณ์แล้ว”เฉินเสียนมองเย่ซวิ่นอย่างน่าสยดสยอง กล่าวว่า “ไม่ใช่ว่าต้องการระบายคลายความเหงาเปล่าเปลี่ยวให้ข้าหรือ เหตุใดตอนนี้จะไม่อยู่ต่อแล้ว? หากข้าต้องการให้เจ้าอยู่ต่อ เจ้าไม่กล้าหรือ?”เย่ซวิ่นก้าวออกจากประตูห้อง ไม่ลืมที่จะหันมายิ้มตาหยีให้เฉินเสียน แล้วกล่าวว่า “ข้าเกรงว่าท่านจะตัณหามากเกินไป แล้วฉีกข้ากิน พรุ่งนี้จะลุกไม่ขึ้น คํ่าคืนนี้ยกเลิกเพียงเท่านี้เถิดนะ ถึงอย่างไรก็อยู่สถานที่ของผู้อื่น รอหลังจากกลับถึงพระราชวังต้าฉู่ ท่านอยากจะทรมานข้าเยี่ยงไร ข้าก็จะเชื่อฟังท่านให้ท่านทรมาน”เขากลัวเฉินเสียนกินที่ไหนกัน เขากลัวว่าเฉินเสียนจะฆ่าเขาต่างหากเพราะฉะนั้นซูเจ๋อมา เขาก็สามารถที่จะถอนตัวออกได้แล้วเย่ซวิ่นออกมาอยู่ภายในเรือน กล่าวกับภาพด้านหลังของซูเจ๋ออย่างมีความสุขว่า “ท่านอ๋องรุ่ย ดึกดื่นเช่นนี้ท่านอ๋องรุ่ยอยู่ที่นี่ไม่เหมาะสมนะ ข้าจะรอไปพร้อมกันกับท่านอ๋องรุ่ยนะ”ครั้งนี้เขาไม่ได้ชะล่าใจขนาดนั้น ไม่มีทางปล่อยโอกาสให้ซูเจ๋อกับเฉินเสียนอยู่สองต่อสองเพื่อเป็นโอกาสที่พวกเขาสองคนจะปรับความเข้าใจอธิบายกันหรอกทั้งสองคนเผชิญหน้ากันคนหนึ่งอยู่ด้านนอกประตูอีกคนอยู่ด้านใน ซูเจ๋อขมวดคิ้วเล็กน้อย พิจาร
