ไปแล้ว? องค์หญิงที่เกี่ยวดองท่านนั้นก็เป็นเสด็จแม่ขององค์จักรพรรดิแห่งต้าฉู่ ไม่ใช่ว่าสิ้นพราชนม์ไปนานแล้วหรืออย่างไรคนก็ไม่สามารถนึกถึงสิ่งที่ผ่านไปอยู่ตลอด อยากจะดูต้องดูปัจจุบันทันที”ขุนนางเป่ยเซี่ยไม่เห็นด้วย กล่าวว่า “ต่อให้เป็นสหายเก่าก็นับว่าเป็นสหายนั่นก็เป็นบุคคลที่เป็นประจักษ์พยานรู้เห็นความเป็นมิตรสหายของทั้งสองเมือง ！จะยอมให้บุคคลภายนอกมาพังทลายได้อย่างไร！”เย่ซวิ่นกล่าวว่า “แต่ตอนนี้ที่เกี่ยวดองกับต้าฉู่เหมือนว่าจะไม่ใช่เป่ยเซี่ย แต่เป็นเย่เหลียง เป็นมิตรสหายที่ดีกับต้าฉู่ก็คือเย่เหลียง”เขายิ้มแล้วเข้าใกล้ตัวของเฉินเสียน กล่าวว่า “ข้ากับองค์จักรพรรดิแห่งต้าฉู่อารมณ์ผูกพันลึกซึ้งและยาวไกลเมื่อเทียบกับพวกท่านเป่ยเซี่ยที่เป็นญาติบุญธรรมตามความชอบธรรมน่าจะมั่นคงจริงจังกว่า”596
เฉินเสียนหนวกหูจนปวดหัว กล่าวอย่างไม่สนใจว่า “ในเมื่อเป็นเรื่องใหญ่ของทั้งสองเมือง จะสามารถพูดตัดสิ้นชี้ขาดกันง่ายๆบนโต๊ะเหล้าได้อย่างไรกัน หากองค์จักรพรรดิเป่ยเซี่ยมีใจ รอหลังจากที่ข้ากลับต้าฉู่แล้ว สามารถแต่งตั้งส่งราชทูตมาคุยกับข้าได้”ขุนนางเป่ยเซี่ยทอดถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ดูอย่างนี้แล้วยังมีโอกาสแต่ทว่าสีหน้าของเย่ซวิ่นเปลี่ยน หากว่าต้าฉู่กับเป่ยเซี่ยเริ่มมีสัมพันธ์กันทางทูตอีกครั้ง นั่นเป็นการไม่เอื้อผลกับเย่เหลียงเลยผู้ใดก็ไม่รู้ความคิดที่อยู่ในใจของเฉินเสียน หากไม่มาที่นี่ล่ะก็ เธออาจจะไม่ม
