ด้เข้ามาดึงเฉินเสียนให้ลุกขึ้นมาเต้นรำด้วยกันเฉินเสียนรู้สึกว่าเป็นเพราะฤทธิ์สุราแน่ๆ ที่ทำให้เธออารมณ์อ่อนไหวและพลุกพล่าน ไม่ควรจะจบการนัดพบกับซูเจ๋อคํ่าคืนนี้ด้วยอารมณ์ที่อ่อนไหวเช่นนี้ดังนั้นเธอจึงตอบรับคำเชื้อเชิญออกไปเต้นรำกับหญิงสาวเหล่านั้น แต่ยังไม่ลืมที่จะหันมาพูดกับซูเจ๋อว่า : “ข้าไปเล่นสักหน่อย จะได้สร่างเมาด้วย”ซูเจ๋อจึงพูดขึ้นว่า : “ไปเถอะ”เมื่อเฉินเสียนไปแล้ว ซูเจ๋อจึงหยิบไหสุราที่วางอยู่ข้างๆ เธอขึ้นมาดู ปรากฏว่าข้างในไหนั้นว่างเปล่าที่แท้แล้วเธอดื่มสุราอย่างนี้เองหรอกหรือ ดื่มสุราจนหมดไหอย่างไม่รู้ตัวเช่นนี้ซูเจ๋อที่รู้สึกไม่วางใจเพราะเป็นห่วง จึงได้เดินตามเธอไป เขายืนอยู่รอบนอกมองเฉินเสียนเต้นรำอยู่ท่ามกลางบรรดาหญิงสาวเหล่านั้น จับมือกันเป็นวงกลมพากันเต้นรำหมุนไปมาอยู่รอบกองไฟดูออกว่าเธอนั้นมีความสุขเป็นอย่างมาก ใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม เธอได้ดื่มดํ่าไปกับบรรยากาศที่สนุกสนานครื้นเครงอย่างเต็มที่สายตาของซูเจ๋อจับจ้องไปที่เธออยู่ตลอดเวลา มองดูเธอหมุนเป็นวงกลมรอบแล้วรอบเล่าเฉินเสียนที่รู้สึกหัวหมุนขึ้นมาฉับพลัน พื้นที่เท้าดูเอียงเอนไม่สมํ่าเสมอ ราวกับว่ากำลังเหยียบยํ่าอยู่บนปุยนุ่นที่กำลังล่องลอยก็ไม่ปาน ไม่รู้ว่าเธอหมุนวงกลมอย่างไรกัน หมุนจนตัวเองเซเข้าไปในอ้อมกอดของใครคนหนึ่งเข้ากลิ่นหอมอ่อนๆ ของไม้กฤษณาที่คุ้นเคยซูเจ๋อเห็นว่าเธอจะล้ม จึงได้รีบเข้ามาประคองเธอไว้
