มาะสม?”เย่ซวิ่นเงยหน้าขึ้นและพูดอย่างไร้เดียงสา “มีอะไรไม่เหมาะสมหรือฝ่าบาท?ฝ่าบาทไม่รู้หรือว่า กระหม่อมเข้ามาอยู่ที่วังหลังของต้าฉู่หลายปีแล้ว และได้เป็นผู้ชายของจักรพรรดินีแล้ว? ฉะนั้น กระหม่อมก็คือพ่อบุญธรรมของอาอิ้นสิ?”จักรพรรดิเป่ยเซี่ยหลับตาลง ช่างไร้ยางอายจริง ๆ ที่กล้าพูดเรื่องนี้ในที่สาธารณะอย่างไรก็ตาม ก่อนที่จักรพรรดิเป่ยเซี่ยจะตรัสขึ้นได้ จู่ ๆ ร่างหนึ่งที่อยู่นอกท้องพระโรงก็ปรากฏตัวขึ้นร่างเพรียวบางเดินเข้าไปในท้องพระโรง เดินช้า ๆ เนิบนาบเข้ามา ภายใต้แสงไฟในห้องโถง ค่อย ๆ เดินราวกับภาพม้วนที่น่าสนใจข้างหลังซูเจ๋อเป็นคืนที่มืดมิด และแสงไฟก็สาดส่องมาที่ร่างของเขา คิ้วของเขาเรียบสะอาดและผมสีดำราวกับหมึก เขาก้าวไปข้างหน้าและพูดอย่างเกียจคร้าน “ขอโทษด้วยนะ ข้ามาช้าไปหน่อย”ทันทีที่พูดจบ เขาก็นั่งลงที่โต๊ะตรงข้ามกับเฉินเสียนทั้งสองถูกคั่นด้วยพรมแดงกว้างประมาณยี่สิบสี่นิ้วตรงกลางท้องพระโรง และโต๊ะของทั้งสองก็หันหน้าเข้าหากันเขามีลมหายใจที่ชัดเจน ชื้นเล็กน้อย และดูเหมือนว่าเขาจะอาบนํ้าและเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว แขนเสื้อของเขาเคลื่อนไหวตามสายลม เฉินเสียนได้กลิ่นหอมจาง ๆ บนร่างกายของเขาอย่างน่าหลงใหล447
เธอหลับตาลงและดื่มชาในคราวเดียว เสียงถ้วยที่วางอยู่บนโต๊ะค่อนข้างคมชัดบรรยากาศที่น่าเบื่อหน่ายก่อนหน้านี้ ไม่รู้เป็นเพราะอะไร ดูเหมือนจะหยุดนิ่งเมื่อซูเจ๋อมาถึงเขานั่งเงียบ ๆ ตรงข้ามก
