่า “ความสัมพันธ์ของต้าฉู่กับเป่ยเซี่ยไม่ดี มีอะไรที่ต้องสังสรรค์? หรือว่าต้องการลักพาองค์รัชทายาทต้าฉู่ของข้ามาที่เป่ยเซี่ยวางแผนไม่ดีผิดทำนองคลองธรรม?”ท่านอ๋องมู่กล่าวว่า “องค์จักรพรรดิของข้าคิดถึงหลานชาย”เฉินเสียนได้ยินแล้วแสยะยิ้มที่มุมปาก กล่าวว่า “องค์จักรพรรดิเป่ยเซี่ยคิดถึงหลานชาย ควรที่จะไปหาหลานชายของตนเองในพระราชวัง มาทำอะไรบนเรือของต้าฉู่”ท่านอ๋องมู่เห็นอากัปกิริยาที่ห่างเหินนั่นตอนที่เธอพูดถึงองค์จักรพรรดิเป่ยเซี่ยอดไม่ได้ที่จะกล่าวว่า “องค์จักรพรรดิแห่งต้าฉู่อย่าตำหนิเลย เป็นข้าที่นำเรื่องของอาเซี่ยนบอกแก่องค์จักรพรรดิของข้า ตอนนี้องค์จักรพรรดิของข้าต้องการพบเขา”เฉินเสียนกล่าวอย่างอึมครึมว่า “อย่างไร ตอนนี้แม้แต่ลูกของข้าพระองค์ก็ต้องการแย่งไปหรือ”พูดแล้วเฉินเสียนก็หันหลัง ไม่อยากจะพูดอะไรกับท่านอ๋องมู่อีกแล้ว เลยกล่าวอีกว่า “ทหาร ส่งท่านอ๋องมู่ลงเรือ”ท่านอ๋องมู่ทอดถอนหายใจออกมา “ไม่ง่ายที่จะมาที่นี่ ทำไมจะต้องเป็นอย่างนี้อีก”เฉินเสียนกล่าวอย่างราบเรียบว่า “องค์จักรพรรดิเป่ยเซี่ยก็เป็นผู้ที่มีลูกชายน่าจะสามารถเข้าอกเข้าใจได้อย่างแท้จริง พระองค์ไม่ให้ข้าพบลูกชายพระองค์ชาตินี้ทั้งชาติชั่วชีวิต พระองค์ก็อย่าคิดที่จะพบลูกชายของข้า ”เฉินเสียนกระตุกริมฝีปาก มองไปที่ท่านอ๋องมู่ “ปีที่แล้วให้สัตย์ปฏิญาณ บีบบังคับอย่างต่อเนื่องข้ายังจำได้ราวกับว่าเพิ่งจะเกิดขึ้น เหมือนกับเป็นเม
