งค์จักรพรรดิเป่ยเซี่ยให้ความสำคัญกับท่านอ๋องรุ่ยเป็นอย่างมาก409
อยู่ระหว่างเหล่าพระราชบุตรทั้งหลาย องค์จักรพรรดิเป่ยเซี่ยชื่นชอบที่สุดก็คือท่านอ๋องรุ่ย อย่างนี้ต่อไป อนาคตผู้ใดคือองค์รัชทายาทของเป่ยเซี่ย ยังเป็นสถานการณ์ที่ไม่แน่นอนต้องดูผ่านการพิจารณาก่อนดังนั้นเลยไม่นับว่าประตูและลานบ้านของจวนท่านอ๋องรุ่ยเงียบเหงาวังเวง ยิ่งองค์จักรพรรดิเป่ยเซี่ยยังไม่แต่งตั้งองค์รัชทายาทด้วยแล้ว และอีกทั้งร่างกายของท่านอ๋องรุ่ยก็ค่อยๆฟื้นฟูอยู่และมีพระราชบุตรจำนวนหนึ่งที่ประลองฝีมือความเก่งกาจกันอย่างลับๆ ต่างฝ่ายต่างโจมตีซึ่งกันและกัน กราชากฉีกหน้ากันต่อสู้จนหัวร้างข้างแตกตั้งแต่ความสัมพันธ์พ่อลูกของซูเจ๋อกับองค์จักรพรรดิเป่ยเซี่ยไม่ลงรอย มีความเห็นไม่ตรงกัน ก็น้อยที่องค์จักรพรรดิเป่ยเซี่ยจะมาเหยียบจวนท่านอ๋องรุ่ยพอวันนี้องค์จักรพรรดิเป่ยเซี่ยมา ก็กล่าวอย่างตรงไปตรงมาว่า “เหตุใดเจ้าถึงต้องยุแหย่ให้พวกเขาเกิดการต่อสู้ภายในขึ้น?”ซูเจ๋อกล่าวว่า “ตัวอยู่ราชสำนัก เรื่องการแก่งแย่งอำนาจชิงอำนาจไม่ใช่เรื่องปกติ”องค์จักรพรรดิเป่ยเซี่ยสีหน้าดูไม่ได้ กล่าวขึ้นว่า “หากว่าเจ้าต้องการเข้าราชสำนัก รอร่างกายเจ้าดีขึ้นมาหน่อย ข้าสามารถทำหน้าที่พาเจ้าเข้าราชสำนัก แต่เหตุใดเจ้าต้องจัดกับดักให้เหล่าพี่น้องหํ้าหั่นกันเอง?”ซูเจ๋อกล่าวว่า “เกิดในครอบครัวของกษัตริย์ ความรู้สึกพี่น้องกลายเป็นความสำคัญลำดับรองลงมา สำเร