็จเป็นกษัตริย์ พ่ายแพ้เป็นโจรผู้ร้าย เหตุผลนี้ผู้ใดก็เข้าใจ ไม่จำเป็นต้องลำบากไปจัดทำกับดักหรอก”ความสัมพันธ์ระหว่างพระราชบุตรเหล่านั้นเดิมก็เป็นเรื่องละเอียดอ่อนอย่างมาก โดยพื้นฐานไม่ต้องให้ซูเจ๋อออกแรงมากมาย เพียงแค่จำเป็นต้องยืมคนที่เข้า410
ออกจวนท่านอ๋องรุ่ยไปชี้นำสักหน่อย อย่างนี้ก็สามารถตีแตกความสมดุลที่ละเอียดอ่อนนี้ได้ และทำให้พวกเขาต่างฝ่ายต่างเป็นศัตรูกันซูเจ๋อไม่ต้องออกหน้า ไม่ต้องพัวพันการเมือง ก็สามารถมองเหล่าพระราชบุตรต่อสู้ตีกันเองแล้ว องค์จักรพรรดิเป่ยเซี่ยจำใจต้องยอมรับ เขาคลื่นสงัดลมสงบไร้ความกังวลกับความคิดที่ลึกลํ้าไกลเกินกว่าที่เหล่าพระราชบุตรนั้นจะเทียบเทียนได้ตามความเป็นจริง จุดนี้สอดคล้องกับจิตใจขององค์จักรพรรดิเป่ยเซี่ยที่สุดแล้วแต่องค์จักรพรรดิเป่ยเซี่ยกลัวก็คือกลัวว่าจุดมุ่งหมายของซูเจ๋อที่ทำอย่างนี้ไม่ได้บริสุทธิ์หากซูเจ๋ออยากที่จะเหมือนพระราชบุตรคนอื่น แก่งแย่งชิงอำนาจอย่างบริสุทธิ์ใจนั่นก็ดี แต่องค์จักรพรรดิรู้นิสัยที่ไม่สนใจแยแสของเขา โดยแก่นแท้เขาไม่ใช่ผู้ที่ลุ่มหลงมัวเมากับการต่อสู้ของราชสำนักองค์จักรพรรดิเป่ยเซี่ยกล่าวถามเสียงอึมครึมว่า “ซูเจ๋อ สรุปว่าเจ้าคิดจะทำอันใด?”เป็นอย่างนั้นจริง ซูเจ๋อคิดพิจารณาครู่หนึ่ง เลิกคิ้วขึ้นแล้วกล่าวว่า “เมื่อก่อนเป่ยเซี่ยมีความวุ่นวายภายในอย่างต่อเนื่องราวสิบกว่าปี และวันนี้จะมีการต่อสู้ภายในอีกครั้งหนึ่ง บวกกับด้า
