และกล่าวว่า “ข้าไม่ชอบที่ท่านเป็นแบบนี้”ซูเจ๋อบอกว่า “ครั้งก่อนท่านจูบข้าโดยที่ข้ายังไม่ได้ยินยอม”370
ทันทีที่สิ้นเสียง ซูเจ๋อก็ออกแรงดึงเฉินเสียนกลับมาอย่างกะทันหัน เฉินเสียนไม่ทันตั้งตัวและถลาลงไปที่ข้างเตียงของซูเจ๋อทันที ซูเจ๋อมองเห็นดวงตาที่เปียกชื้นของเธอเต็มตา เปลือกตาของเขาค่อยๆ หลุบลงเขาประคองศีรษะของเฉินเสียน ค่อยๆ โน้มศีรษะเข้าไปใกล้และประทับจูบลงบนริมฝีปากของเธออย่างแผ่วเบา จากนั้นจึงกล่าวว่า “ตอนนี้ถึงคราวที่ท่านต้องจ่ายคืน”เฉินเสียนไม่รอให้ถลำลึกไปกว่านั้น เพียงเขาแค่ได้ลิ้มรสสัมผัสของเธอ เธอก็รีบผลักเขาออกไปอย่างร้อนรนเธอพูดด้วยเสียงที่แหบพร่าว่า “ลาก่อน”สุดท้ายซูเจ๋อจึงตอบไปเพียงว่า “ขอให้เดินทางปลอดภัย”
371
